VanStokkom - DoenDenkers®

Argos uitzending.....

2012-01-15T19:26:00.002+01:00

Ik had me heel wat bij de Argos uitzending voorgesteld.

Weinig nieuws en als onderzoeksjournalistiek reden tot zorg.

Reden tot zorg omdat Esther ook hier weer de ruimte krijgt te melden dat Coins for Care 16 miljoen Euro heeft opgehaald.

Dat is niet het geval.

Het was iets meer dan 3 miljoen Euro.

Zie > http://nl.wikipedia.org/wiki/Overleg:Esther_Jacobs

Nou ja genoeg over Esther.

Zou Irrgang nu eindelijk gehoor krijgen ?

Misschien. Naar mensen uit de sector wordt in ieder geval nog steeds niet geluisterd.

In het FD in 2003 is er al over geschreven > http://www.vermogensfonds.org/informatiekvk

Zie ook FM 2005 > http://www.fm-platform.nl/content/pages/page4118.php

Post uit Malawi .... (11)

2011-12-29T18:21:00.000+01:00

KINDERKERSTFEEST 2011

Het was daags voor het grote kinderfeest.
Kom, dacht ik, laat ik eens gaan kijken, hoe het met de voorbereidingen staat.
Ik vond alle dames van de thuiszorg druk bezig met het tot snippers snijden van bergen witte kool, het schrobben van de hal, het hakken van brandhout etc. Maar de stemmimg was niet opperbest.
Ik voelde dat er iets mis was.
Mayi Malombe aarzelde en zei wat verlegen: ” Sorry maar er zijn geen kippen voor het feest van morgen”. ”Maar jullie hebben toch honderd kippen geslacht ?”
“Ja maar dat is drie dagen geleden en de stroom viel uit en de vrieskist werkte niet goed en nu durven we de kippen niet voor consumptie te gebruiken omdat we bang zijn dat de kinderen ziek zullen worden en we ook nog dure ziekenhuisrekeningen moeten gaan betalen...."
Toen moest er vergaderd worden. Na zware discussies over de voor en nadelen van varkensvlees, geitenvlees, kippenvlees of gewoon maar bruine bonen werd er toch maar besloten om vijftig verse kippen te kopen en die dan maar in kleinere stukjes te verdelen.
De volgende morgen zitten er om zeven uur al kinderen met hun toegangskaartjes te zwaaien terwijl de Mayi Kasambwe MP pas om elf uur verwacht wordt.De grote hal is versierd met oranje balonnen van de wereldpampioenschappen en gekleurd toiletpapier.
Mr. Phira vult vol trots de zaal en de verre omgeving met zijn geluidsinstallatie.
De dames van de thuiszorg zijn druk met het plukken van vers gekochte kippen.
De stemming zit er weer in. Er wordt gezongen en gelachen. Honderden kilo's rijst, bergen witte kool, manden vol tomaten en stapels kratten met frisdrank wachten op de kinderen, die komen gaan.

Tegen tien uur arriveert de politie en dat is maar goed ook, want ondertussen is het aantal kinderen opgelopen tot een kleine duizend en die willen allemaal tegelijk naar binnen. Het duurt even voordat zich een lange rij gevormd heeft, de kaartjes gecontroleerd en de hal langzaamaan volloopt.
Er is plaats voor velen op de pas geschrobde kale vloer. Tafels en stoelen zijn er voor genodigden en natuurlijk voor de chiefs uit de omliggende dorpen, die deze kans op een stevige maaltijd zeker niet willen missen.
Mayi Kasambwe MP komt laat, maar ze komt en wordt welkom geheten door een enthousiaste groep dames van de thuiszorg, die haar zingend naar haar ereplaats begeleiden.

De kinderen kijken wat verbaasd naar zoveel eerbetoon voor iemand die ze eigenlijk niet kennen.
Broeder Emmanuel verwelkomt the 'guest of honour', en alle genodigden en vraagt de kinderen wat ze komen doen.
”´Kuli mpwando lero” wordt er geschreeuwd; “Het is feest vandaag”.
Mayi Kanjira wordt gevraagd het feest te openen met gebed. Zij zingt met het grootste koor van die dag een bekend kerstlied. Het herinnert me aan: ”Het hagelde en sneeuwde en het was er zo koud. De rijm lag op de daken”.

Ik pak mijn zakdoek en veeg het zweet van mijn voorhoofd.Kinderen komen naar voren, zingen een lied, vertellen een grap, luisteren naar Mayi Malombe, die hen nogmaals wijst op de gevaren van HI, klappen wild enthousiast als de dramagroep een witchdoctor ontmaskert, dieven worden ingerekend als ze maїs stelen, een gulu wamkulu danser zijn masker laat vallen en de dames van de thuiszorg met overgave hun Beni dans uitvoeren.
Dan moet er gegeten worden. De kinderen hebben hun eigen bord, blik, bakje, schaal, emmertje meegebracht en wachten geduldig in een lange rij.
Mayi Kasambwe MP stelt het op prijs om mee te helpen. Voor de politie een reden te meer om te zorgen dat alles ordelijk verloopt. De chiefs zijn de eersten die ingetogen zitten te smullen achter borden vol rijst, kip en kool. Er is fanta en coca cola. Het duurt uren voordat iedereen is voorzien, maar er is genoeg voor iedereen. Weer zie ik kinderen de helft van hun flesje fanta overgieten in een plastic flesje . Dat nemen ze mee naar huis. Voor oma.
Dan is er disco. De grote groep van meer dan duizend kinderen wordt een wervelende dansende zingende massa met Mayi Kasambwe als lachend middelpunt. Als ik na afloop de zaal uitloop, voel ik een klop op mijn rug. Ik draai me om en zie een jongetje van een jaar of vijf. Hij geeft me een hand en zegt: ”Mwalo mwa agogo zikomo kwambiri”. Namens mijn oma heel erg bedankt”.

Deze dank is voor iedereen die heeft bijgedragen om dit feest tot een echt feest te maken.
Dank en groeten, Wladimir - Henk van Heck

Goats for Christmas....

2011-12-28T13:32:00.000+01:00

Dean Karlan made me aware -via Twitter- of the following post over at the GiveWell blog > click here to read it before you read any further here.....

Besides the fact that I really don't like it when people ask others to make donations in their name (for whatever reason) I am not particularly impressed by this GiveWell post.
If you have any basic doubts like; "Will the person who receives the goat be well-suited to receive it?" etcetera, simply ask.
In the GiveWell post it is unclear if the post is related to 'giveagoatnow', Heifer, Oxfam or some other organization.
But whoever is referred to here > If you - or GiveWell - have doubts ask. If the answer is not given, unclear (or you don't understand it) don't give and write about who you called, what you asked and what the answer was.

This is an old story (already in 2006 there was an article in The Guardian about giving goats as well read it here ). GiveWell started about it again in 2009, stating that giving out goats doesn't make much sense to them. In all honesty; that 2009 piece is going nowhere.All the GiveWell questions are answered by everybody in the sector operating with live animals. Yes people are prepared and get training etc. etc.

In the recent blogpost GiveWell writes; 'It's not a goat anyway'. That's nonsense.
Yes it is a goat. But depending on which organization we are writing about; it is also a goat.
But obviously there is more.

If you give a large outfit like Heifer or Oxfam 20 U$ for a goat, a goat that maybe costs U$ 100, what do you expect? That they send you a certificate showing you paid for the front legs or what?
Do you expect them not to make any costs for the education of the family or person that will get the goat? GiveWell clearly wants the people to be trained for taking care of the goat, but the training must be organized and paid for.

If you go online and buy flowers for your mother in New York.
Do you believe you only pay for the flowers ?
Yes I know that your mother is getting the flowers you pick and choose online.
So does the family in Kenya.
They get a goat.
The difference is you gave the name and address of your mother to the online flower shop and you choose the flowers.
But since you probably know nobody that was trained on how to keep goats in Kenya, the organization you give the money to decides on who gets the goat you have chosen.
But maybe that is the whole issue here ?
There is no attached to the goat like with the flowers for mum..... (GiveWell > '.... I encourage friends and family to make donations in my name.....')

So if you give, you want to know exactly where and when your money will be used by whom etc?
Think about it.
Think about again!

We keep trying to fool ourselves on both sides of this business.(read more on that here - Clara Miller 2003)
But it is possible to link dollars to goats etc. But very time and money consuming. And what's the added value besides feeling good and to be able to tell your friends.....?

Suppose we give out 100.000 goats and this is costing us, say U$ 1.000.000,--
It is easy to tell a large group of people that donating U$ 20,-- a year supported buying a goat for someone somewhere.
If we do this only in Kenya, we can say they supported buying a goat for someone in Kenya.
Say we give 100.000 goats in Kenya to 50.000 families.We can build a database that matches the gifts with the family names in Kenya.
Names from families who received a goat.
We can add the GPS details about the location of their house.
We can even put their mobile phone numbers in the database.
We can even give the goat a phone (at the donor's expense) so you can phone your goat.
Or his front legs.

As an example GiveWell, in last week's blogpost, refers to two of their favorites;
saving a life for $2000 or keeping someone worm-free throughout childhood for $5.
Clicking on the latter will lead you to a page about SCI where it reads > 'We have not seen complete, year-by-year financial data from SCI'.
We have not seen complete, year-by-year financial data from SCI.......?

This is GiveWell about giving well, donations and effectiveness and they do not see complete year by year financial data from one of their favorites ?

I have no opinion on SCI and I am not involved with Heifer, nor any other goat club.

And indeed, I have not seen the results of a Randomized Control Trial (RCT) on a Goat program by Heifer or any other organization.
Having been instrumental in the very early days of financing the RCT on deworming in Western Kenya (Harvard - ICS) I have nothing against RCT's.
But I do not need a full fledged RCT on a goat program for a small group of farmers in Western Kenya if it is done by a good team from let's say Heifer.
Some things can be figured out without a full fledge RCT by Harvard or Berkeley.
(Angus Deaton - Parachutes and that discussion.....).

But if the full fledged RCT is what you prefer on everything....... Go ahead. Pay for it.

GiveWell's latest blog piece ends with;
'Giving a goat means supporting the best story for donors, not the best solution for the people I want to help.'

That is an interesting statement.
It suggests you know the people you want to help.
Good for you.
Most people know nobody in Kenya, or any other country where they would like to help someone else.
That is why they need an organization to do it for them. If you don't want that. Don't give.
Not even to SCI (unless you've seen the figures and are comfortable with them).

p.s.
Giving cash is always the best option > read more about it here
(prize winning (read more here (in Dutch)) thesis from 2003 by Jeroen van de Ven).

Also interesting to read might be my letter to Alliance in 2006 as a reply to Bruce Sievers on 'Miserable Measurables'.
My reply/letter can be read here.

Deworming ... (yes again)

2011-12-23T17:14:00.002+01:00

Post uit Malawi .... (10)

2011-12-21T14:13:00.000+01:00

Beste Allemaal,

Groeten vanuit een tropisch warm Malawi, waar de mensen elkaar bezorgd aankijken,want de jonge maїsplantjes hangen er verlept en verdord bij.
Het begon allemaal zo mooi. Het regende volop, er werd geplant, gewied, gezongen, het zag er veelbelovend uit. Maar helaas de regen hield op, de zon kwam door en liet zich tot op de dag van vandaag niet meer verjagen.
De mensen komen mij vragen of het iets te maken heeft met Climate change. Waar het allemaal mee te maken heeft ,weet ik niet, maar voor de kerst moet het wel gaan regenen, anders is de ellende niet te overzien.
Verder ben ik twee weken geleden naar Mua geweest om daar te proberen het waterprobleem op te lossen. Gelukkig is dat gelukt. We hadden nog meer geluk want op weg naar Mua stak een koe zonder naar links of rechts te kijken, zonder het zebrapad te gebruiken, pardoes de weg over en knalden we met een rotvaart boven op die koe.
Gelukkig wist Mr. Mwase, onze chauffeur, de auto op de weg te houden. We stopten. De schade viel mee: een stevige deuk en een kapotte lamp. Midden op de weg lag de koe. Dood? Schedelbasis fractuur? Nee, want ze probeerde op te staan, maar zakte door haar knieёn, meer volk kwam aangelopen, de koe probeerde weer op te staan en bereikte nu de overkant van de weg.
De eigenaar van de koe, kwam verhaal halen, maar onze chauffeur zei: ”Laten we naar de dichtsbijzijnde politiepost gaan”.
De man stapte in, en een half uur later kreeg de politie van Golomoti te horen, wat er gebeurd was, en kreeg Mr. Koeman te horen, dat de Zalewa road indertijd was aangelegd voor auto`s en niet voor koeien.Wat me in Mua wel opviel is dat: de voorschool, de tienklassige lagere School, de administratieve afdeling en de timmerafdeling een stevige opknapbeurt hebben ondergaan en dat ik blij en opgelucht kon concluderen dat het geld van Dovenzorg Malawi ,goed besteed is.

DANK DANK DANK.

Met mij gaat het goed. Afgelopen week ben ik in Nyungwe bij de Carmelieten op retraite geweest. Tijd voor bezinning. Een week lang stil staan bij de zin van het leven en zien hoeveel onzin er komt bovendrijven. Het was er heerlijk rustig. Soms wel een beetje te rustig. Helaas was de pomp kapot en kwam er geen water uit de kraan. Het is toch wel erg lastig, als je het moet doen met een emmertje water bij een temperatuur van 35 graden.Verder moet ik helaas constateren dat Malawi economisch in een steeds dieper dal terecht komt.
Kilometers lange rijen auro`s wachten op een paar liter benzine.
Een liter benzine kost op de zwarte markt 900 kwacha dat is vier euro. Een zak maїs kost Mk 2.700 . Een zak kunstmest 7.200 kwacha.

De prijzen vliegen de pan uit. Minstens drie keer per dag valt het licht uit. Het verzorgend personeel van onze scholen wacht al vanaf september 2010 op salaris.

Maar … het kerstfeest voor de weeskinderen gaat definitief door.
350 kilo rijst , 20 liter slaolie, 120 kippen en 1.000 flesjes fanta zijn al besteld en betaald.

Verder wens ik jullie vredige kerstdagen en voor het nieuwe jaar vrede vreugde vriendschap en misschien wel tot ziens.Alle goeds.
Heel veel groeten.
Wladimir/Henk van Heck

Interview Esther Duflo

2011-12-20T08:04:00.002+01:00

Vandaag in de Volkskrant > Interview met Esther Duflo;

Duflo-VK201211

De toekomst van NGO's.....

2011-12-16T09:24:00.001+01:00

Vanochtend verscheen een verslag van een bijeenkomst:

http://www.viceversaonline.nl/2011/12/toekomst-van-ngo’s-blijft-in-het-duister-gehuld/

Als reactie.......;
De betekenis van het woord NGO is wat op de achtergrond aan het
raken. Ik meen dat iemand daar recent nog eens op wees.
De Cordaids van Nederland drijven op geld van en lopen aan de leiband van de
overheid en dat heet dan Niet Gouvernementele Organisatie.....

Om vervolgens weer te komen met 'denken in kansen' en het invoeren van 'business
units' is wel heel erg 1999.
Semantiek zal de sector niet gaan redden.

'We zullen veel bedrijfsmatiger moeten gaan denken, want onze
toekomstige financiering is afhankelijk van de kwaliteit van ons
werk.'
Dat je die zin durft uit te spreken is moedig. Dat je zo'n zin laat
opschrijven is van een soort kamikaze heldhaftigheid die je zelden meer
ziet...

Het probleem zit hem namelijk precies in die zin. De financiering van
de NGO's door de overheid was blijkbaar nooit afhankelijk van de
kwaliteit van het werk, maar was blijkbaar gekoppeld aan allerlei andere
criteria.

Dat er een gebrek is aan ideologie moge duidelijk zijn en dat niet
alles tot marktwaarde is te reduceren is ook waar. Maar dat heeft
Einstein lang geleden al leuker geformuleerd. Ook
dat soort slagzinnen (semantiek) gaat de sector niet helpen.
Zeker als degene die dat zegt als directeur van een NGO pleit voor een nieuw
bondgenootschap met de overheid onder het motto 'Ik heb me nog nooit
neergelegd bij politieke winden....'. Nou is dat winden voor tweeërlei
uitleg vatbaar, maar dat terzijde.

Wat er ook moet gebeuren, er moet in ieder geval niet verder gehobbeld
worden in de richting van 'passie'. Passie is hobby, passie is van de
man en de vrouw achter een bureau in Den Haag die een paar keer jaar
op reis mogen.
Resultaat is een beter discussiewoord. Wat willen NGO's en hoe kunnen ze
dat bereiken.
Resultaat kun je meten bij je klanten (zie ook (uit 2006) > http://goo.gl/ExCpY ).
En over wat je doet en de resultaten die je bereikt moet je niet liegen (zie ook (uit 2008) http://goo.gl/vLXC2 ).

Terwijl Lagarde van het IMF waarschuwt voor een escalatie van de crisis kun je natuurlijk wel waarschuwen voor ‘de tobbers in een wereld waar al zoveel tobbers zijn' maar dat zet ook geen zoden aan de dijk (laat staan in Thailand of Bangladesh)

In OS is degene die het geld op tafel legt niet degene die de dienst of het product geleverd krijgt. En degene die het geld krijgt om de dienst of het product te leveren blijft maar praten, praten en praten. Dus toen tien jaar geleden een keer vroeg aan een Filipijnse non in Addis of zij tevreden was met de NGO uit Nederland vertelde ze mij (na zich er van vergewist te hebben dat ik niet voor die NGO werkte); we doen hetzelfde als in voorgaande jaren en daar zijn de mensen in de wijken hier heel blij mee. Maar voor dezelfde activiteiten als vorig jaar moeten we meer en meer papier invullen, blijft het budget gelijk en krijgen we steeds jongere en onervarener medewerkers van onze noordelijke financier (NL NGO), steeds korter op bezoek.
Feitelijk, zo begreep ik van haar (en later van meer mensen in het veld), zagen ze de NL NGO als een fondsenwerver met een zeer beperkte (en afnemende) toegevoegde waarde. Ze voegde er dan ook fijntjes aan toe dat ze niet zoveel baat had bij korte veldbezoekjes van 26-jarige, net afgestudeerde, rurale planologen uit Nederland, die de activiteiten op de lagere school en de gezondheidspost in Addis moesten 'evalueren'.

NGO's zijn lang geleden al het pad op gegaan van 'meer is beter'.
'Mission creeping' is door NGO's uitgevonden terwijl de slagzin echt; 'less is more' is, zoals de jury van de Transparantprijs dit jaar aan de winnaar Cordaid nog een keer heeft aangegeven. Wat ze vergaten te vertellen is dat die opmerking 'less is more' niet alleen op het jaarverslag, maar ook op het werkterrein/werkgebied van Cordaid van toepassing is.

Om dan toch nog even dat plotseling zo verafgode bedrijfsleven er bij te halen. Er zijn weinig bedrijven die alles voor iedereen willen betekenen zoals NGO's dat doen.
Als er iets te leren valt van bedrijven die op dit moment succesvol zijn dan is het:

F ocus en beperk je tot de dingen waar je echt goed in bent
U itleggen wat je doet aan je financiers (geen simpele boodschappen meer)
C entraal stellen van de klanten (financier en eindgebruiker)
K waliteit leveren voor de ‘eindgebruikers’ van je dienst of product

Dat ezelsbruggetje is makkelijk te onthouden.
Maar waarschijnlijk is het voor veel NGO's allemaal te laat want de 'major donors' worden de grote concurrenten en niet de grote financiers en veel NGO's zullen in de komende 'cut the middleman' rondes sneuvelen.
Niet meer en niet minder.

So it went quiet here.....

2011-12-05T11:54:00.006+01:00

It went quiet here because I have been looking at our Internet presence and changed a few things. At the same time there was a lot of work to be done with regards to the last board meetings for 2011, preparation for 2012 and so on. Now busy preparing travel schedule for January while finishing up things for the year.

The news items from the last few weeks:

Heifer Kenya has awarded the sisters of Grace & Compassion a Golden Talent Award for their work at the their Farm in Mundika (close to Busia).

Sr. Beatrice has received the award and a U$ 1.000,-- cheque.

Sideways for a while (at best) ...?

2011-11-03T07:35:00.001+01:00

From: http://www.ritholtz.com/blog/

PEP in de Volkskrant...

2011-10-07T10:06:00.000+02:00

PEP Volkskrant 071011

On impact.....(and MVP)

2011-10-05T21:00:00.010+02:00

The other buzzword....
Impact.
As in 'impact investor'.

Same as with transparancy (see previous post); a lot of it is old wine in new bottles and quite a large part is very young wine that is sold successfully, but is it ready to drink....?

So we all want impact.
Who doesn't? What's new?
People ten years ago wanted impact although it was called result in those days.
(Don't try to give me a rhetorical excursion. Not interested....)

There was and is a whole lot of discussion on impact evaluation going on. Also with regards to the Millennium Villages / MVP.

I visited two Millennium Villages. Sauri in Kenya (2006) and Mwandama in Malawi (2009).

In the discussion on MV's and MVP we have discussions between Sachs and Easterly, Attaran and so on.
So what can a simple visitor say after two field visits without any research, no RCT's and no impact evaluation?

During the tour in Sauri (2006) I walked away from my two fellow travellers.
Wanted to sit down to have a smoke (sorry..).
I sat down on the grass under a brand new power line coming to Sauri.
I asked the old man next to me if they never tried to get electricity to Sauri before.

He said they did.
They never got it.
But since all these Americans were involved (Sachs, Joli et al) and all these people with money got involved, they got electricity and a health post and so on.

Three years later I dashed by Mwandama in Malawi.

After both visits it was clear to me.
Obviously there is a impact in the villages where MVP started.
If you come to whatever village, in whatever country and bring a truckload of money, knowledge, seeds and so on and you hire well educated people from that country you will have an impact as well.

But will it last?
Can it be scaled up?
Can it easily be replicated?

If I look at a place like Lagalomi in Ethiopia and someone (and I am inclined to state 'whomever'...) has the money and resources that MVP can call upon, I am sure 'whomever' and the local people will make an impact. A huge impact.
But is that the most efficient use of the money, will it last and will it create something we can easily replicate elsewhere?
Maybe.
I don't think so.

Not far from Sauri, close to the Ugandan border in a village called Mundika there are a few Kenyan sisters.
Catholic sisters from Grace & Compassion Convent.
They will receive the Golden Talent Award from Heifer Kenya (as I was informed today).
One of six of these awards given by Heifer in Africa this year.
With USD 20.000,-- used to upgrade their farm during 2007/2008/2009, with the guidance of Heifer, they managed without Monsanto seeds and chemical fertilizer to do a great job and become a center of knowledge for a lot of farmers in the area.

In that part of Kenya the One Acre Fund is very active.

Both the Heifer approach and the One Acre Fund approach striked me as in line with what people said they wanted and needed and not what people from elsewhere said they should want or need....

True; this view is not based on research of any serious nature, not on RCT's and is not based on impact evaluation(s).
I am simply with Deaton and his airplane example on this.
But don't get me wrong here I am not against research........
I was involved in getting the ICS* / Harvard (Kremer) research on deworming funded in the late nineties of the twentieth century. Research and results that even Easterly was positive on.......

On MVP / MV's > I was simply not impressed in the large scale money spending nature of MVP in the MV's I visited.

* ICS was in those days short for Internationaal Christelijk Steunfonds. It is now called International Child Support, a Dutch NGO.

On transparancy....

2011-10-05T20:02:00.002+02:00

So you've noticed the two new buzz words...... impact and transparancy.

Interesting how people can get excited and think the world will change if things become transparant and if impact investors will grow on trees.

A lot of it is old wine in new bottles and quite a large part is very young wine that is sold successfully, but is it ready to drink....?

In 1984 I wrote a prospectus for an investment fund.
Called a lawyer to check it and an accountant to sign off.
Fifteen pages.
Page fifteen was the application form. Page fourteen a letter from the accountant.
Thirteen pages on how the fund worked, who was involved and that type of information.
Transparant ?
Maybe not completely and in all details.
Understandable for almost all readers?
Definitely.

At the end of 2007 I stopped working for the operating consultant of a midsized offshore hedgefund.
Our prospectus was 163 pages long and you had to read and sign ten pages 'subscription application form' to buy the shares.
This prospectus was written by a group of lawyers (most of them with a Harvard like degree...).

The idea of these prospectusses is that everything has to be in it.
It has to be transparant.
So in our own prospectus (for so-called expert- investors) we described risks like; 'lack of operating history', 'layering fees,charges and compensation', 'investment manager compensation', 'an investment in a protected cell is not a direct investment in underlying funds', 'risk associated with classes of shares designated in currencies other than U.S. Dollars', 'risks related to valuation', 'risks related to gating' and so on and so on.
Thirteen pages of risk description.

My favorite sentence somewhere on one of these pages was;
'regulatory controls and corporate governance of companies in developing countries confer little protection on minority shareholders.'
Also nice;
'anti-fraud and anti-insider trading legislation is often rudimentary.'

The fund was a fund of funds. So we invested in other onshore and offshore funds.
The results of the investments were reported monthly and were transparant as well.
But did everybody exactly understand how these results were calculated etcetera?
Some of us did. But most investors didn't.
But less and less people had oversight in a more and more transparant financial world.
We all know where we are now and a part of it has to do with this transparancy and checklist fetishism.

If everything is transparant you don't see a thing..... or you see it too late.

Oetker en Ikea....

2011-09-27T12:23:00.002+02:00

In 2007 schreef ik over het Dr. Oetker effect (hier).

Maar een variant op dat thema is het Ikea effect.

Lees hier meer.

Leerzaam voor NGO's en hoe om te gaan met de 'doe-het-zelvers' in de sector...?

Houdt de toezichthouder wel voldoende toezicht....?

2011-09-26T10:17:00.001+02:00

De gemeente Schiedam, de hogeschool Codarts en het Centraal orgaan Opvang Asielzoekers COA waren afgelopen maand alle drie negatief in het nieuws dankzij hun vrouwelijke bestuurders. Het is niet moeilijk ook zo’n rijtje met mannelijke directieleden, voorzitters en burgemeesters samen te stellen waarbij angstcultuur en ‘verdeel en heers’ de sleutelwoorden bij de probleembeschrijving blijken te zijn.

Het gaat niet zozeer over de testosteron spiegel of over de laatste managementstijl.
Het gaat eerder om een veel simpelere constatering.
Veel eindverantwoordelijken in Nederlandse organisaties staan onder toezicht. Bij stichtingen is dat tegenwoordig steeds vaker de Raad van Toezicht. Die Raad van Toezicht heeft vaak alleen contact met de bestuurder of bestuurders en heel zelden met leden van een management team. In die ‘trechter’ zit het probleem.
De bestuurder is het smalle deel van de trechter. Alle informatie van de organisatie naar de toezichthouders en terug gaat langs de bestuurder.
Hoe vangt een toezichthouder dan de eerste signalen op dat er iets niet goed gaat als de bestuurder, om welke reden dan ook, baat heeft bij het niet doorgeven van die informatie.
De Autoriteit Financiële Markten is nu eindelijk door de bocht. De techniek van de ‘mystery shopper’ is deze zomer ingezet.
Feitelijk is een ‘mystery shopper’ niets meer of minder dan een stel ogen en oren voor een toezichthouder die niet incognito of onaangekondigd zelf de ‘werkvloer’ kan bezoeken. Een Raad van Toezicht zal niet snel een mystery shopper inzetten. Maar ze kan wel een werkbezoek afleggen. Bij zo’n werkbezoek moet de mogelijkheid bestaan om vragen te stellen aan medewerkers en teamleiders, een dossier uit een kast te halen en daar eens over verder te praten al of niet tijdens een vervolgbezoek met de student of cliënt er bij.

Maar toezichthouders hebben geen tijd (dankzij al die andere nevenfuncties..) en veel bestuurders houden niet van werkbezoeken in de eigen organisatie. Dus laten toezichthouders het bij de bestaande praktijk: iedere twee maanden vergaderen met dezelfde agenda en bijlagen die nog even snel doorgeladerd wordt bij het inschenken van de koffie.
Ligt de oplossing in nieuwe wetgeving, of aangescherpte governance codes? Nee.
Nog meer woorden helpen niet. Daden wel.:
- Besteed meer aandacht aan uw toezichthoudende rol (en beperk dus het aantal nevenfuncties).
- Breng 1 tot 2 werkbezoeken per jaar aan de organisatie waarop u toezicht houdt.
- Voer zelf voortgangs- en functioneringsgesprekken met de bestuursvoorzitter aan de hand van een heldere managementovereenkomst die u jaarlijks actualiseert en houd vast aan het actuele beloningskader in de betrokken sector.

Onze ervaring leert ons dat dit resulteert in een goede onderlinge werkverhouding, een sterke informatiepositie en het voorkomt verrassingen die u via de media moet vernemen.

Deze column is een geshreven in samenwerking met Peter van Eijk.
Peter van Eijk is partner bij PBF innovatie. Hij was tot begin 2011 voorzitter van de Raad van Toezichthouder van stichting AVOO in Apeldoorn

Did you know 3.0 ....

2011-09-19T09:31:00.000+02:00

Genadeloze ziekte, genadeloze campagne...

2011-09-14T21:34:00.015+02:00

Pelagia de Wild twitterde;
"Bij een genadeloze ziekte hoort een genadeloze campagne bit.ly/qtAT20 @ALSNederland #chapeau voor de campagnemakers."

Er is geld nodig voor onderzoek.
Het gaat in Nederland om 1500 mensen (dat is het aantal mensen met de ziekte op enig moment in de tijd en niet het aantal nieuwe diagnoses per jaar).
Mensen die nadat ze de diagnose horen gemiddeld nog zo'n drie jaar te leven hebben.
ALS is een spierziekte en is een zeldzame ziekte (andere begrippen die wel gebruikt worden > Rare disease / Orphan Disease / Neglected Disease).
Volgens Wikipedia is er geen eenduidige definitie van een zeldzame ziekte;

"In de Europese commissie is gedefinieerd dat een ziekte zeldzaam wordt genoemd wanneer de ziekte een levensbedreigende of chronisch invaliderende ziekte is waarvan niet meer dan 5 op de 10.000 inwoners in de Europese Unie deze aandoening hebben.
De schatting van het aantal verschillende zeldzame aandoeningen ligt tussen de 5.000-8.000, verondersteld wordt dat 80 % van de zeldzame aandoeningen erfelijk is. Naar schatting Orphanet is 6-8 % van de bevolking betrokken."
5 op de 10.000 inwoners.....? Zeg maar 1 op de 2.000 dus. In de VS is dat 1 op de 1.500 en in Japan 1 op de 2.500. Interessant maar niet echt belangrijk.

Informatie over zeldzame ziektes is te vinden via Orphanet en via bijvoorbeeld de VSOP

Als het gaat om spierziekten kun je terecht bij de VSN.
ALS, maar ook Duchenne zijn twee ziektes waarbij mensen die betrokken waren bij patiënten (ouders, familie) besloten om naast de VSN een 'eigen' stichting op te richten voor de betreffende ziekte.
Daarmee wordt de schreeuw om aandacht dus steeds luider en moet er een genadeloze campagne komen voor een genadeloze ziekte...

Gisteren hoorde ik een oude vakbondsrot op de radio uitleggen dat vakbonden het meeste invloed hebben in landen waar ze samenwerken en niet in landen waar ze gefragmenteerd ieder voor hun eigen doelgroep opkomen.
Ik geloof hem....

Wie wil nou kiezen tussen een gift aan onderzoek naar; Duchenne (Duchenne Parent Project), ALS (stichting ALS Nederland), Angelman Syndroom (Nina Foundation) of Congenitale Craniofaciale Afwijkingen (Carolien Bijlstichting).
Het is ook lastig kiezen tussen een stichting die vandaag de winter triatlon van 6 november 2010 nog op de voorpagina onder mijn aandacht wil brengen (Carolien Bijl) terwijl de andere op de pagina 'financ. cq jaarstukken' een tekstje zet met daarin "De stichting garandeert dat iedere cent goed besteed wordt" en verder nergens de jaarstukken publiceert..... (Duchenne Parent Project).

Terwijl de roep om samenwerking in bijvoorbeeld de sector van ontwikkelingssamenwerking zelfs door de overheid min of meer werd afgedwongen (MFSII), verspintert de fondsenwerving in de medische sector.
Ik ben bang dat een genadeloze klap voor een aantal kleine fondsenwervers in de medische sector niet uit kan blijven....
Hoe dan ook; meer geld voor onderzoek vragen eist meer verantwoording (jaarstukken) en communicatie over resultaten (in plaats van informatie over triatlons van vorig jaar).

Inspiratie....

2011-09-12T21:20:00.005+02:00

Waar put je dan inspiratie uit ?

Toch meestal uit de ontmoetingen met bijzondere mensen.
Doendenkers eigenlijk....

Afgelopen vrijdag even naar Henk & Henny Jansen van The Well Foundation en vervolgens door naar Henk van Heck.
En gisteren vertrok Marc Zuiderveen naar Ethiopië (waar het vandaag Nieuwjaarsdag is).

Marc is uitgezonden door VSO en gaat ten minste een jaar in Nekemte werken voor het NCS.
NCS is het kantoor van het bisdom dat de regie voert over de scholen en klinieken in de regio Nekemte - DembiDollo (in het westen van Ethiopië).

Henk & Henny Jansen zijn actief in het noorden van Ethiopië en Henk van Heck is sonds 1980 werkzaam in Malawi en is zelf de tachtig gepasseerd.

Stuk voor stuk geweldige mensen die bewijzen dat er dingen kunnen veranderen op plaatsen waar het woord 'moeilijk' de standaard is....

Nu nog even mijn memo voor The Nuhanovic Foundation afmaken....
Meer nieuws volgt.

Wat doen jullie nou eigenlijk....?

2011-09-06T09:15:00.005+02:00

Op vakantie kom je wel eens iemand tegen, maar ook mensen die je zijdelings kent en al of niet in je vakgebied werkzaam zijn en die dan vragen; "wat doen jullie nou eigenlijk?". Gisteravond schreef ik het even snel en in grote lijnen op voor een aantal vakbroeders die ik donderdag ga ontmoeten;

Sinds 1993 zijn we betrokken bij geven en sociaal verantwoord investeren, onder andere via microkredieten. Voor Salomon Smith Barney bijvoorbeeld een start gemaakt (eind jaren negentig van de vorige eeuw…) met het betrekken van NL pensioenfondsen bij ‘Socially Responsible Investing’ – SRI.
Sinds 1995 voor een aantal opdrachtgevers actief.
De bekendste opdrachtgever (vanaf 1995) is Stichting Liberty.
Vanaf 2001 zijn we ook direct voor of namens opdrachtgevers actief in met name oostelijk en zuidelijk Afrika.
Onder 'indirect actief' scharen we het (mede-)financieren van Nederlandse organisaties en hun partners daar.
Onder 'direct actief' valt het direct (mede-)financieren van een organisatie daar.

De hoofdthema’s (beleid) zijn; gezondheidszorg, onderwijs en durfkapitaal.
De landen - naast Nederland (ouderenzorg en zorg voor mensen met een functiebeperking) - waar we met name actief zijn in Afrika zijn (groen is hierna een link naar een webpagina);
Ethiopië, Kenia, Oeganda, Tanzania, Malawi, Zimbabwe & Zuid Afrika.

De werkwijze en aanpak is in beginsel volgens de methodiek van een Request for Proposal (RFP).
Dus hoewel we soms aanvragen in de bus vinden of aanvragers naar ons worden doorverwezen, zoeken wij partijen op waarvan we denken dat hun aanpak en werkwijze passen bij die van onze opdrachtgevers EN hun (beoogde) portefeuille (‘matchmaking’) en nodigen hen uit een aanvraag in te dienen.

Van belang bij onze aanpak is ook het feit dat we de aanvrager belangrijker vinden dan de aanvraag en niet geloven in 'projecten'. De denklijn daarbij is niet zo gecompliceerd;
Iedere tweedejaars HBO student (daar en hier) kan een projectaanvraag schrijven die door de meeste Partos en Partin leden als goed beoordeeld zal worden.
Maar kan die tweedejaars student dat ‘project’ ook uitvoeren ?
Er is al tientallen jaren een cultuur van 'projectaanvragen'.
Maar het gaat niet om projecten. Het gaat om mensen, of om natuur of milieu, of welk onderwerp dan ook en het gaat om organisaties die daar verstand van hebben.
Zo niet, dan moet je ze niet steunen. Ga dus niet alles op projectniveau dubbel doen, maar beoordeel de aanvragende organisatie.
Toch worden steeds maar weer die projectaanvragen beoordeeld en te vaak worden de aanvragers slechts 'en passant' meegenomen in die beoordeling.
Erger nog; de verslaglegging/rapportage - ook financieel - wordt ook slechts op projectniveau bekeken, in plaats van naar het totaalplaatje van de uitvoerende organisatie te kijken.

Als (mede-)financier betaal je mee aan de uitvoering van alle activiteiten van de aanvrager ( zie ook > http://goo.gl/YGNiw ).
We kijken naar een en ander als een klassieke investeerder, meer inkoper dan venture capitalist/philanthropist (impact investor etc.) ……. ( zie > http://goo.gl/auUZG )

In de uitvoering werken we (ook?) anders dan velen; wij beslissen niets. Het bestuur / de opdrachtgever beslist. Vervolgens hangt het van de omvang en de moeilijkheidsgraad van een ander af of wij samen met een gedelegeerd bestuurslid de contacten onderhouden (inclusief controles) of dat uitbesteden. Projectbezoek vooraf vinden we belangrijker dan achteraf. Onze voorkeur gaat uit naar vooraf en tijdens. Zo mogelijk laat of onaangekondigd (‘mystery shopper’ effect).

Hoe we tegen 'impact' aankijken? Daar staat hier iets over > http://goo.gl/fWDYQ ....

Sacrifice is overrated.....

2011-09-01T22:17:00.012+02:00

Deze week in FM aandacht voor Dan Pallotta's verhaal over Sacrifice is Overrated.

Gelezen?

Dan nu even verder over zijn standpunt dat hij al eerder heeft verkondigd en feitelijk neerkomt op het verdedigen/aanmoedigen van veel (kunnen) verdienen in de filantropische, charitatieve en/of humanitaire sector.
Hij is dus van mening dat we het veel verdienen zelfs moeten bevorderen, omdat die sectoren anders verstoken blijven van het beste talent van de wereld;

Second, this elevation of a particular type of sacrifice — financial sacrifice — keeps us from solving more of the most urgent social problems of our time. It reinforces the notion that we should not allow people who want to make money to do it in the humanitarian sector. It denies our humanitarian organizations some of the best talent in the world.

Pallotta reageert op een column van Tony Schwartz met drie punten;

1. financial sacrifice and serving the greater good are often not correlated.
2. het hierboven al aangehaalde; Second, this elevation of a particular type of sacrifice — financial sacrifice — keeps us from solving more of the most urgent social problems of our time. It reinforces the notion that we should not allow people who want to make money to do it in the humanitarian sector. It denies our humanitarian organizations some of the best talent in the world.
3. And third, giving up money is not the only way to make a sacrifice. It is a sacrifice to give up being liked, as Steve Jobs has, in order to remain true to an insane standard of quality few around him could ever relate to.

Over punt 1 zijn we het in de basis eens. Over punt 3 ook. De uitwerking en voorbeelden bij 1 en 3 nodigen overigens uit tot een lang verhaal, maar dat wil ik eenieder en mezelf besparen.

Het is punt twee dat enige aandacht nodig heeft.
De suggestie van Pallotta dat alleen geld talent kan kopen is natuurlijk zo onzinnig dat alleen een verdwaalde Amerikaan die suggestie nog kan en durft te verkondigen.
Volgens die theorie is iedereen die minder dan vijfhonderdduizend dollar basissalaris mee naar huis neemt en geen opties en een bonus ontvangt, een bovengemiddelde 'loser'.

Wat Pallotta ook niet begrijpt is dat zijn statement; And yet it is the Rockefellers, Fords, Gateses, and countless other people who set out to make a lot of money who make the sector possible.
volstrekte onzin is.

Als al het geld van de heren voornoemd vanavond op een tafel wordt achtergelaten en het wordt vannacht niet gestolen, dan is er morgen niets aan de wereld veranderd.
Niets.

Pas als verpleegkundigen, nonnen, artsen, onderwijzers, thuiszorgmedewerkers en ga zo maar door, voor een flutsalaris aan de slag gaan veranderd er iets voor mensen die zorg, onderwijs etcetera nodig hebben.
Dan is het leuk dat Gustavus Swift, een idool van Pallotta, de gekoelde wagen heeft uitgevonden (die voor vleestransport werd gebruikt en waar hij als vleesboer gruwelijk rijk van is geworden) en dan is het leuk dat Steve Jobs met Apple miljardair is geworden, mede omdat hij het volgens Pallotta niet zo belangrijk vond wie hem aardig vond en wie niet. Maar hoe handig die iPad ook is en ik ben een enthousiaste gebruiker, het blijft een apparaat dat geen luiers kan verschonen.
Niet bij baby's en niet bij incontinente bejaarden.

Steve Jobs heeft binnenkort meer aan een verpleegkundige waar hij aardig tegen doet dan aan een iPad.
En dan moet hij hopen dat die verpleegkundige er ook is en niet het advies van Pallotta aan het opvolgen is;

I would rather they ditch their halos and go on strike for better working conditions.

Er is helemaal geen hongersnood in de Hoorn van Afrika....

2011-08-14T12:20:00.018+02:00

Gisteren zag ik een artikeltje van de hand van Peter Bakker, de voormalige CEO van TNT die half Nederland voorzag van oranje brievenbussen, dat klusje niet afgerond kreeg en zich nu op het wereldvoedselprobleem heeft gestort, en Feike Sijbesma, CEO van DSM. Het is een makkelijk te verteren artikeltje in het Financieele Dagblad (FD) onder de titel 'Geld en voedselhulp redden mensenlevens, cynisme niet.'

Het was dan ook de simpele variant van het briljante NRC artikel van de hand van Dick Wittenberg.
Dankzij dat artikel in de NRC ontstond recent een kleine internetrel.

In de tussentijds las ik een interview met Arjan Hehenkamp.
In dat interview stelt hij dat de huidige problematiek in de Hoorn van Afrika een nutritionele crisis betreft.
In een discussie waar Peter R. de Vries en Arnold Karskens (bij Knevel en Van den Brink) woordvoerders zijn geworden van de twee grote 'kampen' in Nederland, is terminologie als 'nutritionele crisis' misschien niet ideaal, maar dat terzijde.

Waar onze 'business tycoons' in het het FD een directe relatie leggen tussen het overlijden van meer dan 30.000 kinderen in de laatste 90 dagen en ..."de verandering van het klimaat, waar het Westen - met milieuvervuiling - aan bijdraagt."

om vervolgens verder te gaan met;

"Deze crisis komt niet alleen door falende regeringen in die landen waar nu droogte heerst, maar wordt mede door ons, hier in het Westen, veroorzaakt."

lees ik tezelfdertijd in het interview met Hehenkamp:
"Ik ben kritisch over het beeld dat wordt geschetst. Het lijkt alsof er hongersnood is uitgebroken in de Hoorn van Afrika, en dat deze is veroorzaakt door een klimatologisch probleem. Er is echter geen sprake van hongersnood in de hele Hoorn. In Somalië is wel sprake van een nutritionele crisis, noodhulp is daar dan ook van toepassing.

De kritieke situatie in Somalië is echter niet alleen door droogte ontstaan, maar ook door oorlog, geweld, en obstructie van de hulpverlening door al-Shabaab rebellen. Het gevolg van het schetsen van een irreëel beeld van de crisis is dat de nuances onzichtbaar zijn. Naar aanleiding van het huidige beeld is in Nederland een debat ontstaan over het waarom en hoe van noodhulp. Dit debat is gebaat bij specifieke kennis, bijvoorbeeld over het feit dat de politieke situatie in Somalië het verstrekken van noodhulp ernstig bemoeilijkt."

Nou heb ik er ook niet echt voor doorgeleerd, maar je zou even denken dat de teksten van deze en gene door elkaar gehaald zijn.

Hoe dan ook; geven aan Giro 555 zou ik dus niet als een optie zien (al eerder hier over geschreven) en gezien de regeltjes van de Samenwerkende Hulp Organisaties (SHO = giro555) zou ik dus ook niet aan de deelnemende organisaties achter SHO geven.
Zoals eerder aangegeven; kies dan gewoon voor de doneerknop op de website van CARE. Of ga in zee met ZOA.

Bij het lezen van het FD artikeltje moest ik weer denken aan Gerard Reve die schreef;

"Zuster Immaculata die al vier en dertig jaar verlamde oude mensen wast, in bed verschoont, en eten voert, zal nooit haar naam vermeld zien.
Maar elke ongewassen aap die met een bord: dat hij vóór dit, of tegen dat is, het verkeer verspert, ziet 's avonds reeds zijn smoel op de tee vee.
Toch goed dat er een God is."

===

Nog even over dat cynisme dat altijd in een negatieve context wordt geplaatst.
Misschien aardig om te weten dat Antisthenes tegen het streven naar roem, bezit of geld was.

Antisthenes was leerling van Socrates en de grondlegger van het cynisme - een filosofische stroming die in beginsel niet gelooft in de goedheid van de mens.

Wat meer navolgers die niet zouden streven naar roem, bezit en geld zou al een stuk ellende schelen...... maar ja wie moet er dan nog aan Giro 555 geven.....

Niet ten koste van de allerarmsten.....

2011-08-14T11:48:00.008+02:00

Niet ten koste van de allerarmsten....... dat schreef iemand toen het ik liet doorschemeren wel begrip te hebben voor de afschaffing van het SBOS programma.
Ik had nog nooit gehoord van het SBOS programma toen ik las over de afschaffing.
Maar het internet bracht mij naar http://www.sbos.nl

Daar las ik over het fenomeen Subsidiefaciliteit voor Burgerschap en Ontwikkelingssamenwerking. Laten we eerlijk zijn; wie is er tegen subsidie (mits niet direct je eigen geld) voor zaken als;

"Blijf gaan, blijf kijken, blijf schrijven, fotograferen en filmen, en blijf kritisch" of

"Cursus Op Wereldreis voor kinderen van 10 – 13 jaar", laat staan voor

"Duurzaam consumeren: Ook dat moet je leren" (uit de tweede ronde SBOS).

Maar het werd allengs wat moelijker....
In de derde ronde SBOS werd het;

"Fietsen Scoort, voor een beter klimaat" en

"Stoere Vrouwen verleiden tot eerlijk eten".

En opeens wist ik het weer; dat was dat gedoe waarbij een apart loket was opgericht onder 'auspiciën' van PricewaterhouseCoopers, het Nederlands Jeugdinstituut en Wilde Ganzen.
Welke ambtenaar had bedacht dat die combinatie het beter zou gaan doen dan NCDO ?
Die is naar ik aanneem inmiddels ook ontslagen.

Maar goed, dat iemand begreep dat de Nederlandse overheid het subisidie aanbod moest gaan rationaliseren, maar vond dat zo'n rationalisatie niet ten koste mocht gaan van de allerarmsten vond ik wat wonderlijk geredeneerd.

Maar met de allerarmsten als argument eindigt iedere discussie vrij snel.
Bij deze dus.

p.s. discussies eindigen ook snel als je kindersterfte (met getallen) 'mee neemt' als punt in een FD artikeltje.... Later meer.

Nigeriaanse reporter ontdekt Vlaamse stammen....

2011-08-10T12:08:00.001+02:00

Herhaling is de kracht van de reclame...

2011-08-09T16:10:00.001+02:00

Michael Edwards (o.a. directeur geweest van de Ford Foundation) schrijver van het boek 'Small Change' en 'Just Another Emperor' (hier gratis te downloaden);

“The claim that business thinking can save the world is a convenient myth for those who occupy positions of great wealth and power; and the constant celebration of rich and famous individuals is a dangerous distraction from the hard, public work of finding solutions, all of us together.”

“Social transformation is not a job to be left to market forces or to the whims of billionaires.”

Waarom ik niet geef aan Giro 555....

2011-08-03T17:52:00.009+02:00

Op zijn weblog ‘Africa Works’ schreef G.Pascal Zachary op 2 augustus 2011;

Jeffrey Gettleman's excellent article on the Somali famine presents a useful reminder of Amartya Sen's famous insight that famines, chiefly, are humanconstructions. The persistence of famines isn't a tragedy but rather aconsequence of social and political breakdowns. In the Somali case, thecountry's long civil war– and the tactics used by contending factions — meansthat famine is a tool of combat rather than the result of "foodshortages" as such.

Because famines usually arise from dysfunctional distributionof food resources (rather than from an absolute shortage of food), aid agenciesare inevitably limited in what they can do to alleviate famines. Moreoever, realitieson the ground mean that famine aid inevitably benefits combatants as much ormore than the truly needy. In Somalia, political dysfunction mocks the goodintentions of relief agents. That famines are man-made does not obviate theneed for famine relief efforts. However, the social construction of faminesought to give rise to a parallel public understanding of why famines persistand the limits of humanitarian aid.

(gele markering hierboven door mij aangebracht)

Primaomschrijving waarom ik niet geef aan Giro 555.

Nogafgezien van het feit dat ik niets heb met de ~~Samen wervende~~Samenwerkende Hulp Organisaties (SHO), want dat samenwerken is nou juist wat zedenk ik niet doen.

Ikkan over dat samenwerken, althans op de website van Giro 555, niets nuttigs terugvinden.
Tenzij dit het goede antwoord op samenwerken is bij zo'n ramp;

· geld inzamelen op een gezamenlijk gironummer;
· informatie geven over de humanitaire situatie in het rampgebied;
· samen rapporteren over de bestedingen van de opbrengst van een Nationale Actie.

Opde vraag ‘waarom is er niet eerder ingegrepen?’schrijven de SHO op de website van Giro 555;

Alle deelnemende organisaties van de SHO werken allanger in de getroffen gebieden. Er wordt gewerkt met de veeboeren en hunfamilies, via eigen programma’s of partnerorganisaties. Deze programma’s hebbenertoe geleid dat veel mensen minder kwetsbaar zijn voor de droogte. Maar op ditmoment houdt de droogte al te lang aan. Mensen zijn al op de vlucht geslagen ende verwachting is dat de situatie in de komende maanden niet beter gaat worden.De SHO deelnemers doen wat ze kunnen om de gevolgen van de droogte in tedammen. Daarbij zijn alle bijdrages meer dan welkom. De ellende gaat niet meteen SHO-actie voorkomen worden. Maar u kunt meewerken aan het beperken van degevolgen.

Ikwil meewerken aan het beperken van de gevolgen van Alzheimer, spierziekten,invaliditeit, verstandelijke functiebeperkingen, armoede, honger en ga maardoor. En doe dat ook. Dagelijks.

Maarwaar kan ik geld geven om de volgende actie van SHO ten behoeve van de Hoornvan Afrika/Somalië te helpen voorkomen. (geen retorische vraag!)

Iedereendie nu gaat reageren met de mededeling dat ik tenminste uit compassie zoumoeten geven is het spoor bijster. Dan moet ik uit compassie ook aan heel veelandere hemeltergende zaken geven. Ook zaken van leven en dood. Zaken die nooithet nieuws halen en zaken die geen actie van Giro 555 zullen ontketenen. Zakendie daar te klein voor zijn of om welke andere reden dan ook niet (letterlijk)in beeld komen. Maar allemaal zaken waar ik aan kan geven om mee te werken aanhet beperken van de dodelijke of invaliderende gevolgen. Maar ik moet keuzesmaken. Net als u. En ik kies niet voor GIRO 555.

Maargoed, u staat op het punt te geven aan Giro 555. Bedenk u. Kies dan uit de rijvan SHO organisaties (Cordaid, ICCO, Oxfam Novib, Rode Kruis, TEAR, Unicef,Save the Children, St. Vluchteling, Terre des Hommes of World Vision) deorganisatie die u toch al steunde….. of ga dat alsnog doen en blijf dat noueens doen en laat de SHO voor wat het is.

En als iemand de SHO dient te voorzien van geld dan is het Ben Knapen.
Hoewel ik hoop dat hij het antwoord op de boven gestelde vraag al heeftgevonden en mij via een ijverige ambtenaar het antwoord laat weten, omvervolgens het geld waar hij zeggenschap over heeft ook te gaan bestedenaan dat voorkomen……

p.s. Dadaab - het grootste vluchtelingenkamp in de Hoorn van Afrika tragedie - is een kamp waarbij de UNHCR heeft gekozen voor CARE als 'implementing partner'. Hou het simpel; doneer via de website van CARE in de Verenigde Staten.

Hoezo jaarstukken ....?

2011-07-21T15:35:00.003+02:00

Less is more....

2011-07-13T21:43:00.004+02:00

Joss Stone zong het al;

Don't go sending me those three dozen roses

Don't you know that just one rose will do

Moest ik aan denken toen Mechtild vdH me deze week schreef dat er al zo verschrikkelijk veel 'geshared' wordt in deze wereld...

Ze heeft gelijk. Weblog, Twitter, Facebook, Google Buzz, LinkedIn, Google Plus (gaat hem worden trouwens..) en ga zo maar door.

Maar het is niet alleen (te)veel 'sharing'.

Het is ook (te)veel 'ondersteuning', 'onderzoek' en ga maar door aan het worden.

Eigenlijk ook al (te)veel fietsfilantropen, wandelweldoeners en dansdonateurs.

Van die nieuwe helden zeg maar.

Bert Wagendorp schreef het gisteren al;

"Er valt hier weinig heldhaftigs meer te verrichten. Alles is zo geregeld, beveiligd en dichtgetimmerd, dat je als held zijnde bent veroordeeld tot een leven in de marge, wachtend op je kans. Die waarschijnlijk nooit zal komen."

Maar goed; Mechtild heeft gelijk en grappigerwijs was dat het gevoel een tijdje geleden dat ik niet 1-2-3 kon benoemen. Maar het was wel de reden dat de schrijffrequentie hier inmiddels wat lager ligt dan voorheen.

Ik probeer ook wat meer te lezen; zie mijn Twitter account (voornamelijk RT en geen - nauwelijks.. - lifecasting) en mijn Reeder Blog.

Ook nog een stapje terug in de Pro Deo portefeuille en meer gaan doen wat er gevraagd werd op plaatsen waar het harder nodig is dan in het land waar binnenkort zelfs in de botsautootje airbags ingebouwd gaan worden (Koot).

Allemaal niks mis mee, maar de passende balans vinden is voor het individu en het collectief het trucje in dit leven en daarbij is 'less almost always more....'.

Lastig, maar je gaat het zien als je het door hebt.... (vrij naar Cruyff).

Goede zomer alvast!

Deworm the World.... (2)

2011-07-05T09:45:00.001+02:00

Het moet ergens in 1998 of 1999 zijn geweest dat we met Jos Huizinga van ICS (toen nog Internationaal Christelijk Steunfonds later International Child Support) de aanvraag voor Deworming onderzoek in Busia besproken hebben.

Stichting Liberty was niet actief in onderzoek. Maar dit was onderzoek waarvan het nut vrij snel zichtbaar was. Eventuele positieve resultaten zouden kunnen leiden tot het makkelijker en sneller overtuigen van overheden en externe financiers voor Deworming programs.

Liberty stapte in en ging (voor een substantieel deel) het werk van ICS in samenwerking met de Harvard University in de regio Busia in het westen van Kenia mee financieren.
In het voorjaar van 2005 hebben we pas daadwerkelijk gezien wat dat in de praktijk betekende. De ontmoeting met Michael Kremer (Harvard) en Joost de Laat in Busia was leerzaam.

Maar inmiddels kraakte de samenwerking tussen Harvard en ICS. Het gevolg was dat uiteindelijk het onderzoek een onafhankelijke status kreeg en geheel los kwam van ICS.

Jammer voor ICS want een aantal jaren later bleek het een enorm succes.
Het is zelfs één van de weinige positieve voorbeelden over ontwikkelingssamenwerking in het boek "The White Man's Burden" van Bill Easterly.

En inmiddels is Deworm The World via artikelen in de New York Times en allerlei andere kanalen een zelfstandige organisatie geworden.
ICS komt in het verhaal niet meer voor (een fout waar ze waarschijnlijk nog spijt van hebben schat ik) en inmiddels is Stichting Dioraphte medefinancier van het Chlorine dispenser project waar IPA (Kremer c.s.) actief mee is en bekijken we het Rain Water Harvesting onderzoek van IPA.

Groter, groter, grootst...

2011-07-03T19:16:00.000+02:00

Al eerder is hier aandacht besteed aan het belang van kleine en middelgrote bedrijven.
Ondanks alle - veelal overdreven - aandacht voor grote bedrijven wordt er stelselmatig voorbij gegaan aan het belang van het MKB.
Op alle fronten en in alle media.

Een van de betere voorbeelden van een bedrijf dat teveel media aandacht heeft gekregen is natuurlijk TNT Post.
En als er dan aan een MKB-er aandacht wordt besteed is het een bedrijf als Spyker vanwege zijn megalomane alles of niets strategie. Zeker grappig en knap tot op zekere hoogte. Maar verder.

Leuke grafiek staat in dit artikel.

(wederom met dank aan The Economist...)

"Support for the most vulnerable" ....

2011-07-03T19:06:00.001+02:00

In mei 2010 schreef Owen Barder hier over de megatrends in ontwikkelingssamenwerking.

Zijn Megatrend Vier is blijven hangen....

Zijn suggestie was toen dat hulp meer en meer een vangnet voor kwetsbare mensen zou worden. Dus hulp zou langzaam verwijderd raken van het idee dat het veranderingen bij instituties en overheden zou kunnen bewerkstelligen.
Kernthema in die gedachte is ook de geconstateerde (voor hem onverwachte) toename van 'cash transfers' voor mensen die anders niet bereikt worden.

Lees ook zijn > What is Poverty Reduction?

Daarin schrijft hij onder andere:

A new agenda for aid effectiveness would recognize the multidimensional nature of poverty
reduction and the tradeoffs that it embodies. Development agencies would not target a single
measure of poverty reduction but explicitly manage a portfolio of objectives that (a) promote long
term and permanent changes in developing countries by investing resources and sharing knowledge;
(b) tackle the causes of poverty by changing the policies of rich countries and investing in global
public goods; (c) transfer income and consumption from the world‘s rich to the world‘s poor to
enable them to live better lives while development is taking place, as a matter of global social justice;
and (d) target more assistance on those in chronic and deep poverty. The relative effort of each
donor into these different dimensions of poverty reduction would depend on political priorities, the
contributions being made by other donors, and evidence about the magnitude of the trade-offs and
relative effectiveness of interventions.

Cash transfers - social pensions - micropensions zijn dus een belangrijke pijler onder hulp aan de meest kwetsbaren. Hulp die meer en meer in de verdrukking komt omdat investeren de nieuwe kip met de gouden eieren lijkt te worden (naast de aanpak van de Millennium Villages; veel geld op één plek laten landen en dan tevreden constateren dat het echt werkt....)

Klein voorbeeld van micro pensioenen ?
http://www.micropensions.org ....

Ongecontroleerd hobbyisme kenmerkt ontwikkelingshulp....

2011-07-03T17:44:00.000+02:00

Naar aanleiding van Roodman - Bateman > 'The Talk of Groningen' (zie vorige 'post') nog eens even naar de laatste knipsels in mijn knipselmap gekeken.

De laatste knipsels kunnen nu wel weg.
Eentje is wel interessant: "Ongecontroleerd hobbyisme kenmerkt ontwikkelingshulp."

Wat citaten uit dit NRC Handelsblad artikel:

"Uit onderzoek blijkt dat het publiek een aversie begint te krijgen tegen de aanhoudende stroom berichten over rampen en mislukkingen in de Derde wereld."

"De Nijmeegse ontwikkelingsexpert Paul Hoebink verdiepte zich in Nederlandse projecten in Tanzania. Hoebink kan er niet één succesvol project noemen. Wel schudt hij moeiteloos enkele fiasco's uit zijn mouw..."

"Projecten hebben alleen zin als je met vooraf nauwkeurig vastgestelde criteria goed kunt nagaan of ze werken, anders moet je er niet aan beginnen." (Citaat van Louise Fresco)

"In de Derde wereld controleert de OS-lobby alleen nog zichzelf. Ambtenaren van het ministerie en diplomaten op de ambassades zien toe op de projecten die ze zelf hebben geselecteerd. Mislukkingen worden niet snel toegegeven en zeker niet aan de grote klok gehangen."

"De Nederlandse ontwikkelingselite vreest onafhankelijke controle en berichten over mislukte projecten.

Leuk zo'n artikel van zaterdag 16 november 1991 van de hand van Derk-Jan Eppink en Floris van Straaten.

Ben eigenlijk benieuwd waar de NOVIB man Sjef Theunis ("... die bijna 40 procenten van het geld voor Latijns Amerika inruimde voor 'geheime projecten'...") is gebleven nadat hij bijzonder hoogleraar aan de TU in Delft werd (op kosten van NOVIB).
En wat zou er terecht gekomen zijn van Geertje Lycklama ("...het gaat om de theorie, niet om de praktijk...") ?

Roodman - Bateman ...

2011-07-02T13:56:00.000+02:00

Quite some people haven't figured out how I maintain this website.

Basically a website is a fairly static web presence.
So a few years back I decided to to switch things around.

The 'front page' would be my weblog and via my weblog you can reach the more static information pages from the (old) website.

Then I started using Twitter.
Not for life-casting or mind-casting so much as for reading what other people had to 'tweet'.
So I re-tweet a lot only to be able to find these interesting tweets back.
This means my Twitter account is mainly a personal Twitter archive.
And you can see what I find interesting.

Same goes for the 'Digital Archive' I created on blogger separately from the main weblog.
I have a Google Reader account and follow some blogs I like and/or find interesting.
Interesting stuff I mail via REEDER (app for iMac/iPad etc) to that Digital Archive.
And again you can see and read what I thinks is interesting/worthwhile etc.

Today I posted 'Talk of Groningen' From David Roodman in my 'Digital Archive'.

Not much later I received a mail from Bateman.
If it would not be 'more ethical' (his words) to also post his reply.
It is not - given the above - but I will be posting his comment.
It will be put in the Digital Archive as well.

Remember our motto;
"We are here on earth to do good for others. What the others are here for, I don't know." W.H. Auden

p.s. yes I used to have a large paper file with clippings and find this much more convenient (especially with the search facility on these weblogs etc.)

Post uit Malawi..... (9)

2011-07-02T09:34:00.005+02:00

Nog een paar dagen en dan gaan al onze dove kinderen voor zes weken op vakantie.

Voor ons een tijd om ons te bezinnen op hoe we nu verder moeten.

"Met geld alleen wordt het Malawiaanse dove kind geen geintegreerd lid van de Malawiaanse samenleving” hoorde ik iemand zeggen.

Ik heb eergisteren een lang gesprek gehad met Mr. T., het hoofd van Special Needs Education. Hij raakt er langzamerhand ook van overtuigd, dat we ons meer en meer moeten gaan richten op technisch onderwijs. Verreweg de meeste leerlingen zullen alleen de kost leren verdienen, als ze de kans krijgen een vak te leren, ook al kunnen ze zich maar moeilijk verstaanbaar maken. De vraag blijft: ”Is de regering bereid een technische school voor dove leerlingen in het leven te roepen?”
Ik heb dit een paar jaar geleden bij het ministerie al naar voren gebracht. Men vond het een zeer goed plan, maar daar bleef het dan ook bij.

Maar ….Wat kunnen we hier zelf doen? Alleen maar wachten tot de regering over de brug komt? Als we ons nou eens de laatste drie/vier jaar van de tienjarige lagere schooltijd veel meer gaan bezighouden met beroepsonderwijs i.p.v het klaarstomen voor middelbaar onderwijs, misschien dat we dan meer leerlingen de kans geven de kost te verdienen. Natuurlijk is het mooi dat dove kinderen geselecteerd worden voor middelbaar onderwijs maar nog geen vijf procent bereikt het felbegeerde diploma en de enkeling die het wel haalt kan geen baan vinden. Daarom toch maar meer vakonderwijs. We denken dan aan timmerlui, metselaars, kleermakers , naaisters en blikslagers. We denken ook aan lokale instructeurs, die de leerlingen leren hoe ze met lokaal materiaal vloermatten, slaapmatten, manden, vegers en borstels kunnen maken.

We hebben hier een timmerwinkel, en een afdeling voor kleermakers en naaisters. Hoe we dit allemaal handen en voeten gaan geven, moet allemaal nog besproken worden, maar ik ben er van overtuigd, dat we dan meer doelgerichte hulp kunnen vragen zoals naaimachines, gereedschap , eventueel een overkapte loods voor metselaars en/of blikslagers.
“Dat geld voor goede doelen is weggegooid geld.” Lees ik in de krant. Natuurlijk is hier corruptie. Natuurlijk zijn hier ook mensen die de denken: ”Ikke Ikke Ikke en de rest kan stikken.” Natuurlijk zou het voor mij gemakkelijker zijn om het bijltje er bij neer te leggen en de laatste jaren van mijn leven in Maastricht te gaan slijten. Maar ik wil niet weglopen van de uitdaging om de vele problemen in dit land te helpen oplossen. En als ik al die gehandicapte kinderen zie, al die honderden weeskinderen , al die babys waarvan de moeders in de diverse kraambedden gestorven zijn, dan denk ik: ”Kunnen zij het helpen dat ze doof, dat ze blind, dat ze ouderloos zijn?”

Zo vaak er hier in de buurt een kind sterft aan ondervoeding, voel ik me schuldig.

Groeten dank en alle goeds.
Wladimir Henk

PS Dit weekend gaan alle kinderen naar huis voor zes weken. Aanstaande maandag hebben we hier met alle leerkrachten en bestuur een vergadering omtrent deze nieuwe opzet. Ik ben benieuwd.

Apture...

2011-07-01T15:01:00.000+02:00

Apture is now available here !

Highlight word or sentence and you'll get the idea....

www.apture.com

Deworm the World.... (1)

2011-06-30T01:02:00.000+02:00

Dus 'deworming' is één van de succesverhalen uit de wereld van de ontwikkelingssamenwerking.
Een verhaal waar in ons land geen aandacht aan is of wordt besteed.

En dat terwijl het aan een Nederlandse organisatie te danken is dat dit succesverhaal beschreven is.
En die Nederlandse organisatie kreeg weer geld van een Nederlands vermogensfonds.

Binnenkort meer hierover.

Kijk ondertussen op > http://www.dewormtheworld.org/

Mars der Beschaving....

2011-06-30T00:57:00.000+02:00

De Mars der Beschaving leek alleen over de bezuinigingen in de cultuursector te gaan.

Maar er was ergens nog wat ruimte over en de 200 miljoen bezuinigingen in de cultuursector werden niet alleen het onderwerp.
Ergens in de marge van de Mars werden de andere bezuinigingen ook meegenomen.
Dat is aan vrijwel ieders aandacht ontsnapt.
De Mars overigens ook.

Maar 'for the record'; in 2012 wil VWS een bedrag van 593 Euro bezuinigen op de Geestelijke Gezondheidszorg (GGZ) in Nederland.

Dat zal naar schatting van GGZ Nederland zo'n 53.000 mensen treffen.

Misschien had dat wel het hoofdonderwerp van de Mars moeten zijn.

Collecteren is uit.....

2011-06-23T16:06:00.000+02:00

Lees hier meer.

What you need to know....

2011-06-09T12:02:00.004+02:00

"For years, global development was driven by the United States and other industrialized countries in Europe and beyond. Now, we may be on the verge of a transformative change – the transition to a multipolar world economic order.

That’s what two World Bank economists suggest. By 2025, they predict, six emerging economies — Brazil, China, India, Indonesia, South Korea, and Russia — will collectively account for about half of global growth. This shift will have wide-ranging consequences on the international monetary system, North-South relations, and security and stability around the globe."

Full story here.

Post from One Acre Fund... (6)

2011-05-23T11:03:00.000+02:00

“I have had so many incomes from One Acre Fund since I joined that I will be part of it forever,” she says.

Read the full story here.

Voices of Africa reports on Sabatia....

2011-05-20T15:23:00.001+02:00

You can watch the report here > http://goo.gl/vOCvD

Wie schrijft die blijft....

2011-05-20T00:24:00.000+02:00

We liepen het hoofdkantoor van de bank in Utrecht binnen en hij vroeg voor wie de resultaten van de komende vergadering het belangrijkste waren, voor hun of voor ons.
'Voor ons' zei ik.
'Dan notuleren wij' zei hij.
Dat was in 1987.

Ik moest er deze week aan denken toen ik de notulen van een gesprek met Jeugdzorg kreeg.
Was blijkbaar een heel belangrijke vergadering voor ze.
Maar het resultaat van al hun geschrijf is weer ontgoochelend.
Te treurig om toe te lichten.
Ook nooit geweten dat je een gespreksverslag zo eenzijdig kunt schrijven.

De hele zaak bewijst maar weer; wie schrijft die blijft.

Managers bij Jeugdzorg - ongeacht leeftijd en ervaring - zouden een dag en nacht coach moeten hebben, zo'n vaderlijke voddenboer, en minder moeten schrijven dat zou een hoop probleemjongeren voorkomen.

Misschien moet heel die laag van regio- en andere managers bij Jeugdzorg wel gewoon weg.

Ben benieuwd wat de reorganisatie van Jeugdzorg zal brengen.
In ieder geval een nieuwe naam en een nieuw zeventien-kleuren-logo.
Wedden?

Too big to fail.... nodal structures (Prahalad)

2011-05-05T09:36:00.002+02:00

Het is hier al eens eerder genoemd; dat 'andere' boek van Prahalad.

De meesten onder u kennen Prahalad van 'The Bottom of the Pyramid' maar niet van 'The Future of Competition'.

Twee zaken uit dat boek zijnbelangrijk;

Niet meer simpel je product of dienst verkopen, maar een 'experience environment' creëren waar de klant zich thuisvoelt.
Nodal structues. We moeten af van Too Big to Fail en terug naar kleinere structuren, dat is na de financiële crisis wel duidelijk. Maar hoe? Volgens Prahalad (voor de financiële crisis geschreven) gaan we terug naar 'nodal structures'. Knooppuntstructuren. Waar nodig koppelen een aantal knooppunten tot een groter geheel en daarna gaan ze weer onafhankelijk verder op basis van hun eigen specialisme.

Wie die twee punten in (Venture) Filantropie of in Impact Investing weet te verwerken zal over vijf jaar ver vooruit zijn op degenen die nu achterhoedegevechten leveren over subsidieregelingen, MFS II, straatwerving en Major Donors....

Die Major Donors worden zelf namelijk ook onderdeel van die Nodal Structures.
Niet alleen in financierende zin, maar ook in uitvoerende en vooral sturende zin......

Bijzondere dag na 17 jaar 'Filantropie' .....

2011-04-28T18:12:00.002+02:00

Al een tijdje in gesprek met een vereniging die al twee jaar niet kan uitleggen waar ze wat centjes voor hebben gebruikt.

Nette mensen. Ken ze nog uit de 'guldenstijd'. Heb er drie directeuren zien komen en gaan.
Maar chaos in de administratie en automatisering, gekoppeld aan een slechte partnerkeuze is er vermoedelijk de oorzaak van geweest dat ze het niet meer verantwoord kregen en krijgen.

In zo'n gesprek geef je dan aan dat het een keuze zal worden tussen alsnog toelichten/uitleggen of terug betalen hetgeen reeds door opdrachtgever is overgemaakt.
Je geeft na twee jaar aan dat ze in de komende twee weken die keuze maar eens moet gaan maken.

De dag dat ik dat uitlegde was 15 april.
Vandaag een e-mail van een advocaat die zegt dat hij er namens de vereniging door zijn vakantie (en in zijn hoedanigheid als advocaat) na 9 mei op terug gaat komen......

En als we eerder wat willen; '...dan stuurt u de dagvaarding maar....'.

Bijzondere dag dus.
En de eerste keer in 17 jaar dat een advocaat de afwikkeling van een projectdossier op deze manier 'overneemt'.....

Naschrift 3 mei > er is sprake van een communicatiefout en we praten gewoon even verder zonder advocaat.
Naschrift 3 Juli > het niet verantwoorde geld (ca. 20%) is inmiddels terug betaald aan opdrachtgever/geldgever.

Naar de Efteling met Jeugdzorg....

2011-04-22T11:54:00.004+02:00

Ze hadden al een keer beloofd dat ze naar Walibi mocht. Dat ging niet door. Vlak voor vertrek zeiden ze bij pleegzorg dat ze het nut er niet van inzagen. Toen ze een keer met haar pleegouders bij een bijeenkomst met mensen van Pleegzorg en Jeugdzorg zat vroeg ze na twintig minuten of ze iets mocht vragen. ‘Waarom hebben jullie altijd een half uur nodig om uit te zoeken wat er de vorige keer is afgesproken?’
Ze was toen veertien. Niet lang daarna ging ze weg bij haar pleegouders.
Drie jaar, vijf woonadressen en zeven voogden later stond ze op de stoep bij haar vroegere pleegouders.

Ze was al bijna twee maanden thuisloos en had al een jaar niks te doen. Geen werk geen school. Ja natuurlijk wist ze dat ze er zelf ook een puinhoop van had gemaakt. Ze was uit haar kamer gezet. Dat was niet voor niks.
Haar voogd vroeg ze of ze tijdelijk bij de vroegere pleegouders kon logeren.
Dat kon.
Haar vroegere pleegouders constateerden na een maand dat ze een leuke en behulpzame huisgenoot was. Ze waren dan ook blij dat ze aan het begin van de logeerperiode met haar voogd hadden afgesproken dat ze naar De Efteling mocht. Als ze dan terug zou komen zou ze haar leven zelf weer vorm moeten gaan geven. Eindelijk zou ze dan toch die ooit beloofde ‘Time Out’ krijgen.
Er was door haar vroegere pleegouders gebeld met De Efteling en ze mocht komen.

Na twee weken schrok een jurist van Jeugdzorg wakker.
Er was toestemming nodig van de kinderrechter voor een bezoek aan De Efteling.

Verbazing alom, maar als dat de regels waren dan moest het maar. Nadat Jeugdzorg had gelogen over de reden waarom de zitting bij de kinderrechter weer was uitgesteld werd een nieuwe datum vastgesteld, maar dan moest Jeugdzorg eerst een complete aanvraag indienen bij de Rechtbank.
De zoveelste administratieve fout. Ze had ook al drie maanden geen leefgeld van Jeugdzorg ontvangen door zo’n ‘administratieve fout’. Er werden zelfs twee datums vastgesteld. Eén voor haar en één voor de betrokken volwassenen. Ook haar biologische ouders waren uitgenodigd. Dat vond ze moeilijk.

Toen ze bij de Kinderrechter was geweest om te vertellen waarom ze graag naar De Efteling wilde gaan kwam ze enthousiast terug. De kinderrechter vond het ook een goed idee zei ze.

Inmiddels had Jeugdzorg aan haar vroegere pleegouders, waar ze inmiddels al weer bijna een maand logeerde, gevraagd of er een inhoudelijk plan voor het bezoek aan De Efteling was. Een inhoudelijk plan? Laten we nu eerst maar even wachten op die uitspraak van de rechter hadden de vroegere pleegouders vol verbazing laten weten aan Jeugdzorg.
Aan het einde van de dag vóór de dag van de geplande volwassenen bijeenkomst trok Jeugdzorg het verzoek om toestemming bij de Rechtbank in.

De Rechtbank en de kinderrechter waren verbaasd en hadden zo’n stap nog nooit meegemaakt.
De Kinderrechter had niet om zo’n plan gevraagd.
De Allerhoogste Bazin van Jeugdzorg wilde blijkbaar hoe dan ook eerst dat inhoudelijk plan zien.
En blijkbaar moesten de vroegere pleegouders of de mensen van De Efteling dat maken.

Raar was dat. Wie had zich nou het afgelopen jaar met haar bemoeid en wie had zich, toen ze thuisloos was, nou bekommerd om een inhoudelijk plan? En waarom had die voogd gezegd dat het allemaal zou gaan lukken. Wat heb je aan een voogd die na twee weken een jurist en na vier weken een Bazin blijkt te hebben die bepalen hoe dingen moeten lopen?

Haar vroeger pleegouders hadden zelfs een aanbeveling van een onafhankelijk en vooraanstaande kinderpsychiater die het een goed plan vond om haar naar De Efteling te laten gaan. En er was ook nog een organisatie die veel verstand had van kinderrechten en die vonden het ook een goed plan als ze naar De Efteling zou gaan. De Efteling was toch geen bordeel dacht ze bij zichzelf

Maar De Allerhoogste Bazin van Jeugdzorg wilde eerst een inhoudelijk plan.
Gaat ze eerst naar de Python of eerst naar de houten achtbaan. En hoe lang en met wie. Dat wilde ze weten.

Weer bleek dat Jeugdzorg met de verkeerde zaken bezig was op een verkeerde manier met de verkeerde mensen op de verkeerde plek.
De vraag die Jeugdzorg had moeten stellen is of De Efteling een gerenommeerde instelling is met betrouwbaar personeel. Die vraag was niet gesteld.
Hij was op voorhand wel beantwoord door de vroegere pleegouders met die verklaring van die gerenommeerde kinderpsychiater. Maar dat mocht niet baten.

Haar belang was weer ondergeschikt gemaakt aan de regels en de protocollen van Jeugdzorg die, getuige dit verhaal, leiden tot een constante stroom van administratieve fouten, toezicht op de verkeerde zaken en een oeverloze hoeveelheid overleg waarbij iedereen bij het volgende overleg niet meer weet waarover het ging.

Over ruim drie maanden zal ze achttien worden en zal dan geen onderdeel meer vormen van de ‘caseload’ van haar voogd.
Ze zal geruisloos uit de statistieken van Jeugdzorg verdwijnen als een succesvol afgesloten dossier.

Henk J.Th. van Stokkom (vroeger pleegvader).

De bestemmingen in dit verhaal zijn om privacyredenen gefingeerd en in werkelijkheid twee landen.
Het bovenstaande verhaal is niet fictief, 'speelt' zich nu af en is gebaseerd op feiten.

Schildpad leren vliegen....

2011-04-20T09:39:00.001+02:00

De lezing was in het kader van een groepje marketingmensen in de non-profit sector. Het bleken vrijwel allemaal fondsenwervers te zijn voor goede doelen.
Ik vroeg aan het begin meteen ieders visitekaartje. En inderdaad; bij de meerderheid stond iets over ‘Major Donor’. Maar ook foute functieaanduidingen als ‘Fundraiser/Liaison Officer’ en ‘Fundraiser Funds & Foundations’.

De meesten waren jong en kwamen van de direct marketing afdeling van de betreffende organisaties.
Dat bleek ook het geval bij de vertegenwoordigers van diverse goede doelen organisaties die de afgelopen drie jaar op bezoek kwamen.
Allemaal blijken ze de ‘major donor’ ontdekt te hebben. Medio jaren negentig werd die groep onderschat en nu wordt hij overschat. Dan bedoel ik qua omvang.
Maar nu ik er over aan het schrijven ben; ook qua relevante kennis en qua relevante ervaring.
Het feit dat je geld hebt verdiend met de verkoop van computers of software in Europa maakt je nog niet geschikt om een groep boeren in Rwanda te begeleiden bij de keuze van hun zaaizaad.

Zoals Theo Schuyt en zijn onderzoeksgroep inmiddels weten komt er een enorme overdracht van vermogen aan. Feitelijk is die al begonnen. Maar hoe gaan organisaties die goede doelen nastreven daar nu vruchten van plukken?
Niet door voort te gaan op de ingeslagen weg. En ook niet door ‘kleine aanpassingen’ in de organisatie.

Eén of twee mensen van de direct marketing afdeling halen en een visitekaartje met ‘Fundraiser Funds & Foundations’ geven is niet de weg naar een nieuwe inkomensstroom van enige miljoenen. En zeker niet binnen een of twee jaar…
Omdat je een schildpad niet kunt leren vliegen moet je dus geen schildpadden voor de functie vliegenier vragen.

Het hele concept van goede doelen komt voort uit de ‘Trust me’ formule. Door de jaren heen werd dat via ‘Tell me’ uiteindelijk ‘Show me’. De wat modernere fondsenwerver is inmiddels van mening dat ‘Involve me’ de volgende stap in die serie gaat worden. Dat zal ten dele waar zijn. Maar een grotere stap is mogelijk via ‘Guide me’.

Kantel je organisatie en zorg dat je denkt in termen van ‘Powered by’.
Ofwel die succesvolle computerverkoper die een groep boeren in Rwanda aan de juiste zaaizaden wil helpen kan dat niet alleen. In plaats van een keer met haar op reis te gaan (zo’n beetje het toppunt van de ‘Involve me’ aanpak) moet je haar in het hele proces mee laten draaien als een (soort van) projectmanager.
Het is haar geld, zij wilde die boeren helpen en die zaaizaden was ook haar idee. Hoe gaan we dat nou doen ?
We weten iets van Rwanda, landbouw en zaaizaden dus wij gaan samen ‘jouw droom’ verwezenlijken (‘Your dream powered by our engine’ zoiets dus..).

Als zij op weg naar Rwanda op vakantie gaat naar een wildpark in Kenia huurt ze een gids.
Waarom zou ze die niet huren voor dat project met die boeren in Rwanda?
Als vakantiegids zorg je voor ‘all-in’ pakketreizen maar er zijn ook maatwerkreizen. Als filantropie gids moet je dus ook pakketprojecten en maatwerkprojecten aanbieden.

Maar in filantropie land zijn er alleen reisbureaus die je geld kunt geven en vervolgens gaan de medewerkers van dat reisbureau op safari om terug te komen met een mooi verslag en foto’s voor degenen die de tickets hebben betaald.

Schildpadden leren niet vliegen en ‘Fundraisers’ worden geen gidsen.
Kantelen die organisatie, ga gidsen huren en pas je reisgids aan.

Met Madonna in de krant....

2011-04-06T16:49:00.002+02:00

Artikel uit de NRC van afgelopen zaterdag....

Vraagje....

2011-04-05T13:25:00.002+02:00

Kind en Kleur:

Voorlichting over opvoeding en preventie kindermishandeling, gericht op (met name) gezinnen met een Turkse of Marokkaanse achtergrond in Zaandam en Purmerend.

Totale kosten > Eur 58.753,--

Bereik > 229 mensen (waarvan 61 kinderen tot 12 jaar).

Wat moet je daar nou van vinden ?

Stuck on control....?

2011-04-04T20:21:00.000+02:00

"Although reliance on top-down control is not exclusive to philanthropy, many attributes of the sector make it susceptible to this mode of operation. The feedback loops in business and government that create pressure for organizations to improve are missing in the philanthropy sector. Foundations are not set up to be accountable to shareholders or constituents. The private sector has standardized public information flows about profits and losses, but foundations don’t have good ways of comparing outcomes across different kinds of investments. There is little transparency in the philanthropy sector, so when funders do collect good data, it is hard for others to learn from it or to recognize trends. In addition, the power imbalance in the grantor-grantee relationship makes it hard for grantees to challenge funders’ plans and breeds a belief among funders that they know best. All these factors insulate foundations from honest feedback on their investment strategies, making it easier for them to maintain the belief that they can design the best solutions from on high."

Read whole article in Stanford Social Innovation Review here.

This Millennium Villages stuff is getting very scientific....

2011-03-25T08:55:00.002+01:00

One bright morning you read this on Twitter;

Paul Pronyk @JeffDSachs & I have a prelim draft paper on MVP M+E topics http://bit.ly/hytNwy. Please email comments to Dr Pronyk #csae

If you got to > http://bit.ly/hytNwy
You end up here > http://www.csae.ox.ac.uk/conferences/2011-EdiA/plenaries/csae-conf2011-panel2-McArthur.pdf

It's a paper titled;

Designing, Implementing and Evaluating Complex, Goal-Oriented, Adaptive Interventions in the Millennium Villages.
and written by;
John W McArthur, Paul M Pronyk, Jeffrey D Sachs.

On top it reads; Preliminary & Not for Quotation. Comments Welcome.
That must be some sort of practical joke between researchers. Make it public via Twitter and put '...Not for Quotation." on top. Funny.

Anyway.
The Preliminary & Not for Quotation Conclusions read;

Conclusions
A foremost challenge of global development is to find ways of implementing proven interventions at a significant scale, with systematic monitoring, evaluation, budgets, management, scale-up and feedback. Systems are constantly improving thanks to careful ongoing research and debate, rather than misleadingly binary framings of whether or not to proceed. Those lessons merit broader application across the specialized fields of health, agriculture, infrastructure, education, and business development, which is why the Millennium Villages can be important for thinking through the balance of research and system design for integrated service delivery across a range of disparate locations on a real time basis at a time when more than half a billion people still live on less than $1/day in extremely poor rural villages. Decades of research on countless areas of agriculture, health, education, infrastructure, and business development have shown many crucial and scalable lessons of what works. The key now is to apply this knowledge systematically. A systems approach is required for that purpose, and the MVP provides one important learning option for such an approach.

Very scientific stuff, or great research, or whatever this is..... I guess.

Japan & Giro 555 ...

2011-03-24T08:03:00.002+01:00

De roep om het openstellen van Gironummer 555 voor de slachtoffers van de rampen in Japan neemt toe.
Giro 555 is van de samenwerkende hulporganisaties. Inmiddels beter bekend als de samen wervende hulporganisaties.
Samenwerken en samen werven zijn twee verschillende dingen.
Maar hoe dan ook; het gironummer is dus van een aantal organisaties en bedoeld voor het inzamelen van geld dat door hen gebruikt kan worden om de gevolgen van een ramp te bestrijden.

Het probleem is eenvoudig; geen der samenwerkende fondsen kan iets doen in Japan omdat ze er geen partners hebben.
De enige uitzondering is het Rode Kruis (de Oxfam partner in Japan is te klein om iets van betekenis te kunnen doen).

Dus de tip voor allen die iets willen betekenen voor de slachtoffers in Japan middels een financiële bijdrage; geef een gift met doelomschrijving aan het Rode Kruis.

Education as Liberation and evaluating The Millennium Villages .....

2011-03-23T08:53:00.002+01:00

Two links to the Centre for the study of African Economies;

Click here for Education as Liberation by Michael Kremer (Gates professor of developing societies in Harvard).

The second link on the debate with regards to evaluating the Millennium Villages is also accessible via the above mentioned link.

Also see > http://www.csae.ox.ac.uk/conferences/2011-EdiA/plenaries.html (for papers/slides etc.)

Have fun.

Post uit Malawi ....(8)

2011-03-15T17:30:00.001+01:00

Het wordt tijd dat ik nog eens iets van me laat horen.

We hebben hier in het zuiden van Malawi in ieder geval behoorlijk wat regen gehad. De verwachting is dat er over een paar weken geoogst kan worden en de meeste mensen voorlopig weer wat te eten hebben.

Met mij gaat het goed. We lopen niet meer zo hard, we moeten niet meer zoveel, we zien en horen niet alles meer, maar we zijn tevreden en leven gelukkig temidden heel veel mensen, die het veel moeilijker hebben dan ik.

Afgelopen week kreeg ik bezoek van Mayi Kamanga. Haar man had zich een half jaar geleden opgehangen en zij bleef met negen kinderen achter. Zij vroeg :“Brother mukuchoka?” dat betekent; ” Broeder, ga je voorgoed weg?”
Ik zei :”Hoe kom je daarbij?”
“Dat is het gerucht dat zich in de dorpen verspreid”.
Toen ik haar geruststelde, ging ze opgelucht naar huis. Het bleek dat sommige mensen die conclusie getrokken hadden, nadat ik de zorg voor kippen geiten en varkens had over gedragen aan het hoofd van de school Mr. Nkhuku.
Och, zolang we hier niet in weg lopen, gaan we maar gewoon door.

Er zit een oude man op de stoep. Ik ken hem wel. Hij woont helemaal alleen. Hij zit hier regelmatig en vraagt elke keer weer hetzelfde; “Sopo” een stuk zeep. Als ik hem een stuk zeep in zijn vereelte handen stop, kruipt hij moeizaam overeind en schuifelt dankbaar terug naar zijn hut.

Dan wordt er geklopt. Het is Mayi Malombe. Hoofd van de thuiszorg. Er is een jonge vrouw met een babytje van drie weken.
De moeder van het kindje is bij de geboorte gestorven en de vader is nergens te vinden. De tante heeft het babytje drie weken lang in leven weten te houden,maar het kindje wordt steeds zwakker. Ze vraagt om hulp.
Nou moet u weten dat we al 45 van deze kinderen hebben waarvan de zorgmoeders elke week een blik lactogen komen halen.

Lactogen is duur, maar ik vind dat elk kind een kans moet krijgen om te leven.
Dus nog maar een kindje er bij.
We zullen wel zien waar het schip strandt .Ik hou jullie op de hoogte.

Groeten dank en alle goeds.

Br Wladimir - Henk van Heck (F.I.C. Limbe Malawi).

Vuile handen maken....

2011-03-07T08:52:00.001+01:00

Harry Hummels - hoogleraar ethiek aan de Maastricht University, Managing Director SNS Impact Investing - schrijft vandaag een klassiek stukje in Trouw.
Onder de titel 'Bank moet handen juist vuil durven maken' is de kern van zijn klassieke en vooral simpele betoog dat; 'Zonder druk van kritische beleggers verandert er geen sikkepit aan de schendingen van mensenrechten in Nigeria, India of Papoea Nieuw-Guinea. Het enige gevoel dat wellicht bij klanten van ethische banken achterblijft is dat zij niet hebben bijgedragen aan de schendingen. Maar ze hebben als investeerder ook niets gedaan om de ondernemingen daarop aan te spreken. Een gemiste kans.'

Doet me denken aan een wereld waar burgers kunnen kiezen waar ze gaan wonen.

'Zonder druk van kritische burgers verandert er geen sikkepit aan de schendingen van mensenrechten in Nigeria, India of Papoea Nieuw-Guinea. Het enige gevoel dat wellicht bij burgers van democratische landen achterblijft is dat zij niet hebben bijgedragen aan de schendingen. Maar ze hebben als burger ook niets gedaan om de ondemocratische landen daarop aan te spreken. Een gemiste kans.'

In Hummels theorie lijkt het ook alsof kritische beleggers de enige weg naar veranderend beleid zijn. Beleid van een bedrijf is gebaseerd op een veelheid van factoren waarbij de mening van een kleine groep kritische beleggers er slechts één van is.

Hummels schrijft; 'De omvang van de financiële markten is zodanig dat de relevantie van de ethische banken marginaal is.'

Klopt.
En in Hummels woorden kun je over de kritische belegger hetzelfde schrijven; 'De omvang van beursgenoteerde ondernemingen is zodanig dat de relevantie van de kritische beleggers marginaal is.'

En vervolgens moeten we het over de kritische belegger van omvang hebben.
De institutionele beleggers; verzekeraars, pensioenfondsen en zo meer.
Omdat die nog steeds niet zo erg kritisch zijn is het dus van belang om als kleine (pensioen-)spaarder en afnemer van verzekeringsproducten je keuze helder te maken en op die - en alleen op die manier - zal er iets gaan veranderen.

Ik ga dus toch eens kijken of ik niet weg moet bij SNS en die andere bank die zijn handen vuil maakt aan dingen waar ik niet bij betrokken wil zijn.

Yes we can....

2011-02-19T09:23:00.002+01:00

Over 'Yes we can' van TNT heb ik hier al eens wat geschreven.

Vandaag in Trouw een interview met Peter Bakker van TNT.

En gelukkig zegt hij het nu zelf ook wat duidelijker (wat de drijfveer achter MVO is);

"Daarbij besefte ik: we moeten iets doen aan het groepsgevoel.....we moesten iets gaan doen waardoor al die mensen zich TNT'er gingen voelen....het werd het wereldvoedselprogramma."

Helder.

Synchroniciteit....

2011-02-16T23:24:00.000+01:00

Op 5 februari schreef ik hier over de TER (Total Expense Ratio).

Op 31 januari publiceerde de Raad voor de Jaarverslaggeving een aanpassing op Richtlijn 650 voor Fondsenwervende Instellingen.

Ok niet synchroon maar toch een aardige timing....

"...in alinea 423 is een aanvullende vereiste opgenomen omtrent de verplichte toelichting van het percentage bestedingen aan de doelstelling ten opzichte van de som der lasten (bestedingspercentage lasten naast het bestedingspercentage baten);..."

Lees hier meer.

Het gaat me niet 1-2-3 over vaktechniek (ben geen techneut...) het gaat me om het feit dat het "% fondsenwerving" een gegeven is dat ook (zie mijn Cordaid voorbeeld in het TER verhaal) verkeerd wordt gebruikt door woordvoerders van grote organisaties.

Hoe moet het dan gaan bij kleinere clubs, laat staan bij donateurs?

Weg dus met dat zinloze gegeven "% fondsenwerving" en misschien levert de nieuwe RJ stap wat meer helderheid op in algemene zin inzake totale lasten versus totale baten.

En ja natuurlijk moet het niet gaan over kosten maar over resultaten.
Daarover binnenkort meer.

Post from One Acre Fund (6)

2011-02-12T20:23:00.001+01:00

The Worldwatch Institute recently published State of the World 2011: Innovations that Nourish the Planet. The book is the culmination of an ambitious research trip that covered twenty-five countries and more than two hundred projects in sub-Saharan Africa. It is a great resource for anyone who is interested in agriculture development in Africa, and One Acre Fund is proud to be included among the many innovations in the book.

Read more here.

Storytelling...

2011-02-11T09:06:00.000+01:00

Het hardop voorlezen van de PowerPoint presentatie die voor iedereen in de zaal zichtbaar is blijkt de standaardnorm voor een ‘moderne’ presentatie.

Ooit een leuke cabaretier gezien met een PowerPoint presentatie?

De laatste stand van zaken, op welk vakgebied dan ook, is thuis, of in de trein naar huis, te lezen zonder die bedroevend slechte presentatie van de hoogleraar die er bij hoort.
Als je in een zaal bijeen bent gaat het vaak meer om het bijeen zijn en elkaar ontmoeten, dan om die gortdroge voorlezing van een PowerPoint.
En zo kwam men jaren geleden tot de ontdekking dat ‘storytelling’ eigenlijk veel krachtiger was dan de gortdroge feitenbrij van de ‘moderne’ presentatie.
Vertel het verhaal van Shamir van acht jaar oud, werkend in de steengroeve in India en niet de wereldwijde stand van zaken op het gebied van kinderarbeid.

Recent publiceerde het bekende adviesbureau McKinsey een rapport over dit onderwerp (volg deze link voor meer informatie).

Steeds vaker proberen (vooral kleine) organisaties dan ook hun website met ‘storytelling’ te versterken. Vaak ook door de ‘ik’ vorm te introduceren.
Door de gekozen 'ik' vorm wordt het (denk ik...) weer net teveel een 'eigen' activiteit.
Het risico bestaat dat de luisteraar een keer wat geeft, misschien zelfs twee keer of twee jaar. Maar vervolgens vervaagt de interesse en horen we ineens dat 'echte' verhaal van die goede vriend, of dat goede verhaal van die echte vriend en gaan daar aan geven.

Storytelling wordt teveel effectbejag en dat mag. Maar liefst met mate en het doel; mensen betrekken bij hetgeen je doet, wordt er wellicht toch onvoldoende of onvoldoende langdurig door bereikt. Want het verhaal moet regelmatig vervangen worden door een nog aangrijpender verhaal en ga zo maar door.

De houdbaarheidsdatum van ‘het product’ storytelling komt nu al in zicht en ik zie nog geen vervanger waarmee mensen effectief bij een onderwerp betrokken raken en vooral blijven.
Maar misschien gaan we gewoon terug naar het systeem waarbij je (ontwikkelings-) werk gewoon goed doen ‘beloond’ zal gaan worden.

Er zijn voorbeelden van grote bedrijven, maar ook van loodgieters en timmermannen, die zo al jaren hun brood verdienen. Waarom zou het goede doelen organisaties niet lukken?

Haïti...

2011-02-10T11:54:00.001+01:00

Haïti zit niet in mijn portefeuille en ik weet er weinig van.

Over noodhulp heb ik wel eens nagedacht en de slotsom was; daar kan ik niemand in adviseren. Inhoudelijk niet, maar als bestedingsdoel zou ik het ook niemand willen adviseren...

Eerst moet er beter over nagedacht worden wie daar wat kan doen en hoe etc. nog afgezien van het feit dat overheden en alles wat daarboven zit (VN etc.) daar de leidende rol in zouden moeten hebben

Elders op dit weblog is een aantal malen uitgelegd (o.a. in 2006 hier) dat NGO's in het algemeen niet uitgerust zijn als noodhulp organisaties en hun partners ook niet.

Ik wil u deze recente quote niet onthouden (maar u moet hem wel even onthouden);

"It is true that a major, major challenge for the NGO community
in Haiti has been coordination. We all need to ask ourselves,
honestly, how have we done?"

-- Sylvain Groulx, head of mission for Doctors without Borders (Washington Post 2/01/11)

CBF keurmerk...

2011-02-10T11:41:00.000+01:00

Vanochtend lees ik weer in jaarverslag:

"Stichting ... heeft sinds 2001 het CBF keurmerk wat een verantwoorde besteding van giften en donaties waarborgt."

Naar mijn bescheiden mening is dat niet wat het CBF keurmerk waarborgt.
Anders geformuleerd; degenen die dat in hun jaarverslag (blijven) betogen zouden terstond hun keurmerk kwijt moeten raken....

Total Expense Ratio ....

2011-02-05T12:28:00.001+01:00

Recent las ik een artikel in FM (hier) waar een medewerker van Cordaid mijn favoriete zin gebruikte:

“De gemiddelde kosten van onze fondswerving bedragen 14% van het bedrag wat jaarlijks bij ons binnenkomt. Dat betekent concreet dat van uw gift van €10,- een bedrag van €8,60 ten goede komt aan de hulpverlening."

Die zin kom je in allerlei varianten regelmatig tegen bij goede doelen woordvoerders.
Die zin is echter misleidend.
Niet een beetje misleidend; het is onzin. Onzin die ooit, in een grijs verleden, door het Centraal Bureau Fondsenwerving (CBF), met allerlei goede bedoelingen, in het leven is geroepen. Men wilde een ijkpunt en toen is gekozen voor; ‘kosten fondsenwerving’.
Inmiddels is het hele goede doelen circus, inclusief al hun accountants, jaarlijks aan het berekenen hoe ze die kosten toch maar zo gunstig mogelijk in beeld kunnen krijgen (‘Kunnen we echt niet meer kosten op educatie boeken..?’) , waarbij het dus lijkt of die kosten fondsenwerving van enig belang zijn voor iets.
Welnu, het moet nog maar eens hardop gezegd worden, dat is niet zo.
Kosten fondsenwerving is een nutteloos gegeven, zeker als het gaat leiden tot de conclusie dat uw gift - na aftrek ‘kosten fondsenwerving’ - vervolgens dus geheel ten goede komt ‘aan de hulpverlening’. Want dat is natuurlijk onzin.

Van het tientje dat aan Cordaid gegeven wordt gaat één Euro en veertig cent naar de kosten fondsenwerving. Kijken we even naar de Cordaid cijfers 2009 op de website van het CBF….

Totale inkomsten bedroegen € 182.086.000. Som der lasten bedroeg € 173.437.000. Dus het ‘resultaat’, c.q. in dat jaar niet gebruikte geld, bedroeg € 8.649.000.
Nu even kijken naar die lasten middels de kostenspecificaties.
Dan laat je natuurlijk publiciteit en communicatie, personeelskosten, huisvestingskosten, kantoor- en algemene kosten weg als je wil weten hoeveel er gegeven is aan de hulpverlening.

Conclusie; er is € 145.805.000 gegeven aan de hulpverlening.
Dus er is € 182.086.000 minus € 145.805.000 = € 36.281.000 niet besteed aan de hulpverlening.

Ik begrijp dat die zesendertig miljoen Euro ergens een rol heeft gespeeld, of nog zal gaan spelen bij de totstandkoming van die hulpverlening, maar dat is nu even niet het punt.

Het punt is simpelweg dat de Total Expense Ratio (TER) bij Cordaid in 2009 dus 20% bedroeg.
Van iedere tien Euro kwam bij Cordaid in 2009 derhalve acht Euro ten goede aan de hulpverlening.

Veertien procent, twintig procent. Dat verschil valt toch wel mee?
Zeker. De organisatie met twintig procent aan totale kosten tegen de organisatie met veertien procent aan totale kosten heeft ‘slechts’ veertig procent hogere kosten EN kan netto minder uitgeven aan het doel.
Anders omschreven; zes procent van € 182.086.000 is € 10.925.160 (zeg maar elf miljoen Euro).

Wel eens op een regenachtige avond gecollecteerd ?

p.s. De afgestudeerden onder u beginnen nu iets te mompelen over het bestedingspercentage zoals in Richtlijn 650 geformuleerd (Kengetal 'besteed aan doelstelling'). Maar dat is dus niet wat ik bedoel.... Vanochtend zag ik weer een jaarverslag waarbij forse bedragen aan voorlichting/educatie alsmede voorbereiding en coördinatie worden opgevoerd als besteed aan doelstellingen. Mijn pleidooi is dus een 'enge' interpretatie van doelstellingen.....

Weekje weg geweest....

2011-02-01T16:06:00.001+01:00

En in die week geen internet kunnen bereiken noch contact met enig telefoonnetwerk gehad.
Later bleek dat er in Addis Ababa en vergadering van de African Union was en dat een en ander wellicht met elkaar te maken had.

Hoe dan ook; we waren naar Wollega University in Nekemte op ongeveer een dag rijden ten westen van Addis Ababa.

Prof.Dr. Siegfried W. de Laat beschreef de reis als volgt;

Zondag teruggekomen van een buitengewoon succesvolle fact-finding missie naar Wollega University, Nekemte, Ethiopia (z. Onze delegatie is buitengewoon onder de indruk geraakt van wat er in nog geen 5 jaar in Nekemte tot stand is gebracht door Prof. Fekadu Beyene en zijn jonge en gedreven team. In een niet te bevatten tempo is al bouwend en improviserend, maar strak georganiseerd, een functionerende universiteit tot stand gekomen waarin 'interactive learning' en 'community service' de basis vormen voor de onderwijsfilosofie. Het aantal studenten bedraagt momenteel 8000 en zal binnen 2 jaar zijn uitgegroeid tot 12000; het wachten is op de voltooing van de dormitories. Recent zijn aan de universiteit een 750 hectare ranch met 1500 koeien toegevoegd voor 'animal breeding' en veterinair onderzoek en een agro-research centrum; een ziekenhuis met 250 bedden is in aanbouw voor de start van een academisch ziekenhuis+medische faculteit. De toewijding en 'drive' om WU te maken tot een rolmodel -'Icon of Quality and Relevance' - voor hoger onderwijs in Ethiopia (en Afrika) is van hoog tot laag binnen de geledingen (incl. de studenten) voelbaar. De inzet van een ieder is om de universiteit op elk mogelijk terrein te laten bijdragen aan de ontwikkeling van de regio en Ethiopia, en we hebben daar talrijke voorbeelden van gezien en gehoord (b.v. primair en secundair onderwijs, beroepsonderwijs, gezondheidszorg, HIV- Aids awareness programma's, verbetering van landbouw en veeteelt, starten en ondersteunen van bedrijven, etc.). De universiteit wordt gezien als de motor voor de regionale - 'sustainable' - ontwikkeling van 'Forgotten - west- Ethiopia', en is dat ook daadwerkelijk. Het is de snelst groeiende universiteit van de nieuwe regionale universiteiten, behoort tot de 5 snelst groeiende universiteiten binnen Afrika, en wordt ook binnen Ethiopia gezien als een rolmodel voor de nieuwe hoger onderwijs instellingen. Het is niet makkelijk om een en ander in enkele regels onder woorden te brengen: je moet het eigenlijk met eigen ogen zien en ervaren!

Foto's staan hier.

Simpele boodschappen....

2011-01-17T11:18:00.002+01:00

Jack van Ham liet het in zijn 'afzwaaiinterview' in het december nummer van IS al optekenen;

"... stop met het makkelijke verhaal te vertellen."

De simpele boodschap van 'geef ons geld, dan lossen wij het wel op.'

Zoiets heb ik hier ook verkondigd.

En dan herlees ik een tweet van de Millennium Promise van 29 december;

Did you know 100% of your online donation directly supports projects in the Millennium Villages? http://bit.ly/gXc9Ch

Die 100% boodschap is zoooo'n uitgekauwd verhaal. Ooit vertelde de toenmalige directeur van Wilde Ganzen mij dat hij met zijn organisatie een van de laagste kostenpercentages in de sector had.
Ik vroeg toen of hij de zendtijd kapitaliseerde en meenam in de berekening.
Het werd stil.

Ooit werkte ik voor een ondernemer die ook wist te melden aan vriend en vijand dat zijn 'eigen' stichting een veel lager kosten percentage had dan al die ontwikkelingshulpclubs.
Totdat ik hem een berekening voorschotelde waarin mijn salaris, reiskosten en zijn reiskosten werden meegerekend (ik werd 'om niet' 1 dag per week beschikbaar gesteld aan de stichting...).

Het hele verhaal vertellen is misschien lastig, maar moet wel (gaan) gebeuren..... als het al niet te laat is voor velen.

'Update': bij het doornemen van mijn stapel achterstallig leeswerk zie ik dat Jan Lock van Woord & Daad in nummer 19 van Daadkracht (Huisblad) in najaar 2010 ook al liet optekenen: "Te lang hebben we als sector een enorm simplisme uitgestraald: als u aan ons geld geeft, helpen wij de armoede de wereld uit. Alsof ontwikkeling zo eenvoudig is!"

Vrouwenquotum....

2011-01-17T10:00:00.001+01:00

Ik kan me die advertenties van vijfentwintig jaar geleden nog herinneren.
Ze stonden in het agrarisch vakblad De Boerderij.

"Vrouw gezocht, met melkquotum."

Wellicht heb ik daarom een ingebouwde aversie tegen dat quotum gedoe.
Melkquotum van vrouwen speelt nu nog....
Met name bij echtscheidingen.

Naast discussie rond het vrouwenquotum gaan er nu stemmen op om ook de seksuele geaardheid in het team beter te verdelen (Tuinenburg-NSGK).

Het gaat allemaal aan de deur van deze kleine middenstander voorbij, maar wat je je af kunt vragen is of er tegenwoordig niet heel veel tijd, energie en geld gaat zitten in het vormen, onderhouden (pamperen zo je wil) van teams en personeel binnen organisaties.

Moest ineens denken aan kort stukje uit 2006.... dat staat hier.

Join the hype....

2011-01-16T21:37:00.000+01:00

Sorry ik las het verkeerd.
Er stond 'Join the Pipe'

Ik las het waarschijnlijk verkeerd omdat het zo'n kort hijgerig (we lossen het even op) stukje was in Onze Wereld (November/pagina 19 - jaja, ik heb een chronische leesachterstand waar het papier betreft...).

"Meer dan een miljard mensen hebben geen toegang tot zuiver drinkwater. De netwerkorganisatie Join the Pipe wil hier verandering in brengen."
www.jointhepipe.org

Moet denken aan het WRR rapport 'Minder pretentie, meer ambitie' en twijfel; heeft Join the Pipe nou last van teveel pretenties of teveel ambities of beide?

Maar eerlijk is eerlijk dat gedoe met die flesjes water die mensen in winkels kopen is natuurlijk de echte ramp en die is ook nog eens ambitieloos.

Join the hype en dus Join the Pipe !

Vriendenloterij....

2011-01-13T22:05:00.000+01:00

En ineens wordt er heftig reclame gemaakt voor de Vriendenloterij.....
Al die lieve mensen die iets willen doen voor vrienden en het Goede Doel kunnen er nu terecht.

Volgens mij kan het nog leuker;

Ik koop een lot bij een loterij die tegen minimale kosten opereert (transparantie is geen punt bij zo'n eenvoudige winkel) en als er een prijs op mijn lot valt moet ik 80% van de prijs bestemmen voor een ANBI (Algemeen Nut Beogende Instelling) en krijg ik 20% zelf.

Daar zou ik nou aan mee doen.

Van schenkingen naar investeringen....

2011-01-12T21:24:00.001+01:00

Hoewel ik sinds 1993 betrokken ben bij microfinanciering, in 1988 betrokken was bij de lancering van het eerst grote goederentermijnmarkt beleggingsfonds (met garantie van de Rabobank) en in 1996 een artikeltje schreef onder de titel'Beleggen met sociaal rendement', wordt ik de laatste tijd bevangen door vrees over dat investeren.

Vrees ook dat er veel te veel nadruk op dat 'van schenkingen naar investeringen' komt te liggen.

Eerst wilde niemand en nu wil iedereen.
Net als met Socially Responsible Investing.
Toen ik daar namens Salomon Smith Barney eind negentiger jaren mee langs de deuren ging bij institutionele beleggers, ging de deur zelden enthousiast open.
Eigenlijk alleen bij PGGM.
Inmiddels doet iedereen het voorkomen alsof hij een 'social responsible' investeerder is.

Mijn vrees wordt steeds sneller werkelijkheid.
Hulp is 'uit' en investeren is 'in'.
Het zit in de lucht (en komt niet uit Moerdijk).
Ik merk het aan alles en in alle gesprekken.

En allemaal hebben we ideetjes over hoe we - onder andere - Afrika vlot gaan trekken.
Kijk nog even hier voor het 'wat is het groot' gevoel (om dat woord Afrika wat selectiever te gaan gebruiken....).

Wat vrij veel investeerders, in welk land in Afrika dan ook, hebben geleerd is dat het vanuit het land en met partners uit het land moet.
Vraag het aan Oikocredit, Kiva, MYC4, Sovec, InReturn en ze zullen allemaal beamen dat investeren alleen kan vanuit c.q. met betrouwbare partners aldaar. Maar vraag het ook aan entrepreneurs die er werken of mensen die er al een goed lopend bedrijf hebben.

Toch neem de stroom aan nieuwkomers die het vanuit het noorden willen gaan doen snel toe.

Tegelijkertijd hebben de 'hulpverleners' steeds grotere problemen om voor hun werk ondersteuning te vinden.

Ergens zitten hier mogelijkheden liet ik mij vandaag in een gesprek ontvallen.
De hulpverleners hebben na al die jaren eindelijk betrouwbare partners weten te vinden, of op weten te leiden en de investeerders zoeken ze.
Hoe kun je mensen uit die twee werelden aan elkaar knopen zodat ze er samen op vooruit gaan en me name echte nuttige en succesvolle zaken tot stand gaan brengen waar mensen daar wat aan hebben.

De zoektocht is begonnen......

Goede voornemens.....

2011-01-01T16:23:00.002+01:00

Nico heeft het me al een keer toegelicht; "...je moet nog harder werken aan je streven naar 'optimal ignorance'....".

En hij heeft gelijk. En dus is dat een goed voornemen dat ik wekelijks in de planning opneem.... Ook de komende 52 weken.....

Toch is het moeilijk om die stapel leesmateriaal op mijn bureau - een overblijfsel van 2010 - weg te gooien.
Leuk toch om te lezen dat; '...het aantal ijsberen in de afgelopen dertig jaar is toegenomen.' (Ode - december 2010 - bladzijde 72).

Aan de andere kant; wat moet ik met;

Peter Faber over geborgenheid in DNB Magazine?
'Zingen voor een goed doel is bijzonder' - Margriet Eshuis in ICCO Magazine?
De Blauwe Gids voor aangepaste vakanties?
Het Himalaya Magazine?
Energielabel als basis voor pensioentoezicht in NPN?
Kerstkaarten van een Goed Doel waar ik zelf niet aan geef?
'A crisis of conscience? - Canadian aid adrift.' The broker?
'Het verbroederende effect van voedsel.' Ode?
Het feit dat Jan Egeland van mening is dat het westen een toontje lager moet gaan zingen. MO*?
Onze Wereld en IS ?

Bergen drukwerk waar ook leesbare zaken in staan. Maar zoveel papier en meer dat ongelezen wordt weg gegooid. 'Zonde', ook al is het papier afkomstig van bomen die al dood waren......

Ik zou geld geven voor een systeem waarbij al die bladen op Internet te vinden zijn en te koppelen aan Google Reader. Vervolgens kan ik een en ander doorbladeren (met Reeder of Flipboard) en ieder artikel dat ik lees kost me een bedrag dat afgeschreven wordt via een centrale rekening (beetje het KvK model voor het raadplegen van hun database > gratis abonnement > incasso machtiging > betalen voor gebruik) Niet meer, niet minder.

Met de krant (op papier) ga ik in 2011 stoppen.
Met The Economist en meer ben ik al op dat pad / de iPad en dat bevalt prima!
En voor zonsondergang is die stapel weg !

p.s. wie denkt dat de iPad een hebbedingetje is (en dat zijn er nog steeds velen.....);
ik kan me de eerste mobiele telefoon herinneren die ik in 1989 kocht. 'Absolute onzin', actie van een gadget-freak' was de - vrijwel - unanieme reactie.....

Kerstmis 2010 in Nederland.....

2010-12-23T21:01:00.001+01:00

Ontvangen van Defence for Children - Carla van Os;

Nederland moet recht op geboorteregistratie respecteren.

Kinderen hebben er recht op om bij de geboorte geregistreerd te worden. Dat staat in artikel 7 van het Kinderrechtenverdrag. Als vaders die dit recht effectueren gevangen worden gezet, zal het snel gedaan zijn met de geboorteregistratie in Nederland van asielzoekerskinderen. Defence for Children is ontsteld over het bericht dat een man in Winterswijk in vreemdelingenbewaring is gezet nadat hij zijn baby wilde aangeven bij de burgerlijke stand.

Wereldwijd ondersteunt de Nederlandse overheid campagnes om de geboorteregistratie van kinderen te stimuleren. Het is absurd dat in Nederland mensen ontmoedigd worden om de geboorte van hun kind aan te geven. Geboorteregistratie is een basaal recht dat in tal van mensenrechtenverdragen is opgenomen. Het is de eerste erkenning door de Staat van het bestaan van een mens en van zijn of haar juridische status. Kinderen die niet geregistreerd worden, zijn onzichtbaar en lopen risico gediscrimineerd te worden bij de uitoefening van al hun andere rechten.

De medewerker van de burgerlijk stand van Winterswijk die de vreemdelingenpolitie heeft gebeld toen de vader aangifte van de geboorte wilde doen, heeft zijn of haar plicht om de belangen van het kind voorop te stellen, verzaakt. Defence for Children zal de Kinderombudsman, die begin 2011 zal aantreden, vragen om onderzoek te doen naar deze gang van zaken. De SP heeft minister Leers van Asiel en Migratie vragen gesteld over deze zaak.

Zie voor het bericht over de zaak:
http://www.nu.nl/algemeen/2408675/asielzoeker-opgepakt-bij-aangifte-geboorte.html
Zie voor meer informatie over artikel 7 van het Kinderrechtenverdrag:
http://www.kinderrechten.nl/p/13/237/

Post from One Acre Fund... (5)

2010-12-23T16:09:00.000+01:00

We’ve just released our latest performance report, for the six months ending October 2010. It discusses the following accomplishments:

Grew program size from 23,000 farm families to 30,000 farm families, serving more than 120,000 children.

Had our eighth harvest, increasing take-home farm income by 100% per acre, with 99% of farmers repaying program fees.
Covered 60% of our field costs through farmer repayments, which will continue to improve over time
The report shares the story of one of our top field leaders, Patyster, and briefly concludes with our vision for the future, which we are truly excited about. Our momentum continues to build at a terrific pace, and we are on track to create life change for 120,000 families in the next 36 months.

You can also check out our previous performance reports here.

Merry Christmas and a healthy New Year !

2010-12-23T16:02:00.000+01:00

While we move on in our Universe.....

Goede doelen in Brandpunt... (2)

2010-12-21T09:09:00.002+01:00

A.I. vroeg me per e-mail of ik niets te melden heb over het CBF deel van de uitzending.

Jawel. Elders (LinkedIn) schreef ik (reactie naar Adri Kemps van het CBF);

Adri; Jeroen heeft overigens gelijk als hij het over die 25% heeft.
Ja, jij en ik (en Esther) snappen het en het staat er, maar het grote publiek mist het punt.

Het wordt inderdaad gewoon eens tijd dat jullie naar een TER (Total Expense Ratio) toe gaan werken.

En verder is het wellicht van nut om op jullie website eens in Jip en Janneke taal toe te lichten wat nou de toegevoegde waarde is van een CBF keur als aanvulling op een goedkeurende verklaring van een echte accountant.....en zo meer.

http://vanstokkom.blogspot.com/2010/09/jaarverslagen-fondsenwervers.html

p.s. want kijk nou eens naar die website van het CBF en probeer je voor te stellen dat het je eerste bezoek aan die website is en dat je weinig ervaring met goede doelen hebt.....

Goede doelen in Brandpunt...

2010-12-20T15:31:00.008+01:00

Kijk hier naar de laatste uitzending van Brandpunt (19 december) over Goede Doelen.

Het eindigt met een tip van Fons de Poel; 'Geef Bewust' (in plaats van Geef Gerust...).
Al enige jaren gepredikt door velen.

Het item duurt een kwartier en schiet ernstig tekort aan feiten.
Nu ik het schrijf is de conclusie eigenlijk; er waren geen feiten behalve, de suggesties van Esther.
De belangrijkste geïnterviewde is namelijk Esther Jacobs die geen enkel feit en geen enkele naam wil of kan noemen.
Van iemand die verantwoordelijk was voor een slimme actie, die net iets meer dan drie miljoen Euro opleverde voor het goede doel, zou je verwachten dat ze dat off-the-record gedaan heeft en dat De Poel en Joosten van Brandpunt nu eens één zaak uitdiepen. Niet dus.
Zelfs de namen van de door haar genoemde vier verdwenen goede doelen worden niet genoemd.
Moet toch kunnen na tien jaar ?

Niets van dat al.

Ook om een reactie van de Belastingdienst, over hoe zij nu de ANBI's controleren, is blijkbaar niet gevraagd.
Maar ondertussen schept De Poel rustig kolen op een wel héél klein vuurtje.
Met teksten als het 'schemerdonker van een miljardenindustrie' en 'opening van zaken', alsook de vraag 'wie zit er in het bestuuur' en de kreet 'wildgroei' moet toch vooral gewaarschuwd worden tegen ...... ja; waartegen eigenlijk ?

Als ik voortaan aan De Poel en Joosten denk, denk ik aan de woorden van de vader van Youp van 't Hek; "En ze hebben nog stemrecht ook."

p.s. > http://alturl.com/y2z8c

Merry Christmas...

2010-12-20T14:29:00.003+01:00

Met dank aan JdH.

Concentration of the poor.....

2010-12-16T11:05:00.002+01:00

ICS - International Child Support

2010-12-16T10:00:00.002+01:00

Als directeur van een goede doelen organisatie krijg je het steeds minder makkelijk.
Eerst gaat je salaris omlaag en dan ga je er uit......

Bij de diverse goede doelen zijn de laatste jaren directeuren vertrokken nadat er flink met de deuren gegooid is (Wilde Ganzen, Word Vision, Wereldkinderen) en dan nu blijkbaar ook bij ICS.

ICS - het vroegere Internationaal Christelijk Steunfonds dat omgedoopt werd tot International Child Support - heeft al een naam op het gebied van personeelswisselingen. In ieder geval bij mij.

Eerst werd de directeur van het kantoor in Nairobi een paar jaar geleden buiten de deur gezet, op een manier die de oorspronkelijke C niet echt waardig was. (zo leek mij althans als buitenstaander....)
Vervolgens werd zijn vervanger een paar maanden geleden rigoreus en erg vlot uitgezwaaid.
Als klap op de vuurpijl is nu dus de algemeen directeur in Nederland weg.

Waarom dit verhaal ?

Omdat ik het wederom een voorbeeld vind van hoe goede doelen met dit soort zaken omspringen.
Niet gewoon fatsoenlijk en helder communiceren maar beetje 'stiekempjes' laten gebeuren.

Voor opdrachtgevers heb ik een lopende relatie met ICS. Ze financieren dus mee aan werk van ICS.
In de wandelgangen had ik van een en ander vernomen maar vandaag kreeg ik 'formeel bericht' van het vertrek van Els Hekstra.

Ik ontving namelijk een mailing gericht aan:

00194623 / DM0910
Van Stokkom Management
Dhr. H.J.Th. van Stokkom
Postbus 255
3300 AG DORDRECHT

3098323803650-1BADP03-20/7-3*4SND

3/1/299

Afsluiting 2010: Toekomstperspectief

Geachte heer, mevrouw,

.......

Afgezien van die zinloze lange nummercombinaties boven en onder mijn naam blijf ik het in dit computertijdperk een merkwaardig fenomeen vinden dat ik in het adres wel als 'Dhr.' omschreven sta en wel met de correcte naam, maar dat de aanhef nooit; 'Geachte heer Van Stokkom,' blijkt te kunnen worden.....

Maar het klapstuk was dat de brief was getekend door:

Wieteke Beernink, algemeen directeur a.i.

En daar uit kan ik dan - denk ik - 'formeel' afleiden dat Els Hekstra vertrokken is bij ICS .......

Fondsenwervers opgelet.....

2010-12-13T09:39:00.002+01:00

Ontving navolgende e-mail enige tijd geleden;

Henk,

Thank you for taking the time to type in your name and email address
in exchange for gaining access to our Family Office Report.

Here is the direct link to this e-book we have created on the topic of
family offices: http://FamilyOffices.com/Report.pdf

In case you were wondering, the Family Offices Group is an 11,000+
member strong networking association of family office professionals.
Our website, FamilyOfficesGroup.com is the #1 most popular website
on the topic of family offices.

- Richard

Richard Wilson
Family Offices Group
http://FamilyOffices.com

Jaarverslagen.....

2010-12-09T10:16:00.001+01:00

En dan is er ineens PLAN die zijn jaarverslag heel anders gaat aanleveren.

Lees hier meer.

Leuk als een idee (uit 2008) werkelijkheid gaat worden.....

En ondertussen .....

2010-12-06T11:37:00.003+01:00

En ondertussen is op de website ISONLINE de discussie gestart over RCT's als manier om projecten te evalueren.

Mijn reactie (op ISONLINE):

Sinds eind jaren negentig ben ik indirect betrokken bij RCT's in oost Afrika.
Met name de onderzoeken van Michael Kremer c.s. naar effecten van Deworming van kinderen in west Kenia. De resultaten zijn bekend en het toenmalige werk van ICS (NL) is daarmee doorgedrongen tot één van de weinige positieve voorbeelden van het nut van 'klassiek' OS werk in het boek The White Man's Burden van William Easterly.

Om hier dus in oktober 2010 een artikel zo'n beetje te beginnen met '....sinds kort is er een methode...' is op zijn minst grappig.

Wellicht klinkt de naam Ester Duflo hier bekend.
Als diehard Randomista de vertegenwoordiger van de RCT hoek.

Van het blog (PSD Worldbank): http://alturl.com/tx3ka

Citeer ik even;
"One of the first punches thrown was by Angus Deaton, a professor of development economics at Princeton. Back in 2008 he gave a presentation with a slide showing Esther Duflo and one of her colleagues jumping out of an airplane, Duflo with a parachute and her colleague without. Deaton was making the point that we don't really need an RCT to know that a parachute is necessary. Duflo has proven to be equally good at landing a punch or two. In her TED Talk, she compared development economics before the advent of RCTs to medieval doctors using leeches."

Even zoeken op Duflo en TED talks via Google en het is allemaal te volgen.

Over de hype rondom TED talks (tot mijn verbazing zelfs tot in Amsterdam doorgedrongen): http://alturl.com/noe2w

Mijn punt?
Mijn punt is dat we inderdaad van hype naar hype vliegen om te bewijzen dat hetgeen we doen nut heeft en als dat niet lukt kunnen we bewijzen dat we nu wel weten hoe het moet op basis van gedegen onderzoek.....
Dus hoe dan ook; we hebben dat geld nodig om door te gaan met wat we doen al of niet in aangepaste vorm.
Waar ik nerveus van begin te worden is dat er steeds meer mensen met onderzoek bezig zijn en met fondsenwerving en met van alles en nog wat, maar wie er nou in het veld gewoon aan het werk is wordt steeds minder zichtbaar en die mensen komen ook nauwelijks nog aan het woord.

Doet me denken aan de dag (eind jaren tachtig/begin jaren negentig van de vorige eeuw) toen bleek dat Amsterdamse beurs meer noteringen kende van beleggingsfondsen dan van bedrijven waar ze in konden beleggen......

Henk J.Th. van Stokkom - vanstokkom.nl

Rosling revisited.....

2010-12-06T11:30:00.001+01:00

Rosling was 'here before'.
Now again a new video that is worth your while (hattip EvM):

Schuldenvrij....

2010-12-03T18:04:00.000+01:00

Het is december in een dorpje aan de kust van Ierland. Het regent en het dorpje lijkt verlaten. Het is een moeilijke tijd. De inwoners zitten allemaal in de schuld en leven op krediet. Plots verschijnt een rijke toerist ter plaatse en stapt het enige hotel van het dorpje binnen. Hij legt een bankbiljet van 100 Euro op de balie en gaat naar de eerste verdieping om een kamer uit te zoeken. De hoteleigenaar pakt de 100 Euro en rent naar de slager om zijn schuld te betalen. De slager pakt die 100 Euro aan en gaat spoorslags naar de varkensboer om zijn schuld te betalen. Die op zijn beurt rent naar de verpachter en betaalt zijn schuld af. De verpachter haast zich naar de enige prostituee in het dorp die, vanwege de crisis, haar diensten op krediet aanbiedt en betaalt aan haar zijn schuld. De prostituee haast zich naar het hotel en betaalt aan de hotelier de achterstallige kamerhuur. De hotelier legt de 100 Euro terug op de balie. Op dat moment komt de rijke toerist naar beneden, neemt de 100 Euro van de balie omdat hij niet tevreden is over de kamer en vertrekt.

Niemand heeft iets verdiend, er is niets veranderd maar het hele dorp is wel schuldenvrij.

(met dank aan JWN)

Managing an NGO in a time of crisis....

2010-11-29T20:41:00.000+01:00

Guest post from: Robert van Voren*

While for most businesses the worst crisis seems to have passed, for many non-governmental organizations (NGO’s) the crisis is only now reaching it’s full depth. It was to be expected: when the economic crisis enveloped with globe in September 2008, a simple calculation provided the prognosis that “our” sector would be hit two years later. Foundations and governmental funding agencies need time to change policies, reallocate funds and cut budgets. The private sector was first – many foundations cut their spending, downsized donations and tightened their criteria. What followed were the bigger donors, such as the societal transformation program of the Dutch Ministry of Foreign Affairs (MATRA), probably one of the most successful donor programs ever. And without having too much self-pity (some self-pity is, I feel, acceptable, after all we are all human) mental health was of course the first to go. All efforts over the past decade to put mental health on the international agenda were swept away by one avalanche of bad fortune.

You can see it coming, but it is different when you actually live it. Running an NGO (or even working at one!) is a guarantee for permanently heightened adrenaline, at times dangerous stress levels and, occasionally, sleepless nights. But when the crisis hits, the effect is so overwhelming that it has an almost paralyzing effect. Every step you take to counter the crisis seems in vain, strategies that worked quite nicely in “normal” times falter or fail completely, the most reliable donors and friends suddenly turn away. There is little that can be more disheartening.

To know that your future plans are on the line, is one thing: it is always hard to accept, but somehow it remains manageable. Such is life. Yet when running an NGO with many partners worldwide, you have (or feel) responsibility to all the other people who are equally affected. This includes your staff, but in particular your partners and your target populations. You go out, meet people in their environments; you listen to their stories, and you k now that relatively little money can make a fundamental difference. But whereas in the past you could provide support, now you can only share the disappointment that support is unavailable, and that necessary initiatives need to be shelved because there is no interest.

This is maybe the most distressing aspect: while banks and businesses seem to be back on track and previously anxious CEO’s are again bathing in luxury and enjoy their excessive Christmas spending, our position is wholly different and will be so for many years to come. Instead of public support gradually returning to us, we are accused of “wasting public money”, of maintaining a completely useless “development aid industry” and “fostering dependence on external sources ”. Bigger donors put ever-increasing conditions on our work, reducing flexibility to an absolute minimum and making quick and effective interventions almost impossible. Instead we are inundated with requests for indicators, numbers, success rates and other jargon. I know it is important to know what you are doing, but - at least in mental health - success is usually not achieved within a 12 or 24 month period and training 33 mental health workers during 3 weeks resulting in 31 certificates issued actually does not mean anything with regards to increased mental health. The work we do is slow, tedious, with many setbacks, and success can be both relative and only possible to measure over a protracted period of time.

It is clear: the development aid field has changed beyond recognition. People no longer believe that development aid works (and although there is enough reason for criticism, don’t throw away the baby with the bathing water). People in high-income countries have become much more egocentric, more nationalistic and less idealistic – let’s first solve our own problems and then see if we can help others. Sometimes the criticism sounds almost like the main slogan of the Flemish nationalistic-xenophobic Flemish Front: “our own people first”. It is true, some of the larger NGO’s have been very destructive when paying their executives salaries equal to those of multinational CEO’s. But that does not mean that all is bad, and that well-designed, small-scale and well-managed support programs are ineffective.

Over the past decades I have seen many miracles happen, in particular when our support programs empowered people in the countries where we worked and enable them to take their own lives and those of their loved ones into their own hands, when we helped them to make a difference. These miracles are still possible, just like before, but they do need support, and some seed funding is pivotal.

Really, it is not the just the stress of steering an NGO in a time of crisis that results in sleepless nights and heightened blood pressure. It is the frustration that society at large does no longer understand our line of work, the way we operate, the importance of supporting those who are less advantaged. It is an issue of waning international solidarity, of increased individualism or – rather – egocentrism, and an increasing lack of preparedness to share and accept that we are all living on one and the same globe. The current developments will lead to many programs discontinued, many promising initiatives foiled. It will lead to increased poverty, exclusion, and suffering of those who do not have the means to change their lives only by themselves. By the time public opinion changes, much of what has been built will be gone, and we will need to start from scratch again. Is that not a waste of resources?

*Robert van Voren is Chief Executive of Global Initiative on Psychiatry, an international foundation on mental health and human rights www.gip-global.org

Punten scoren .... voor Oud in Afrika ....

2010-11-25T11:08:00.001+01:00

Als frequent reiziger maak je vast en zeker gebruik van een frequent flyer programma.....
Als je regelmatig met KLM vliegt bestaat er nog een 'spaar' programma dat los staat van het Frequent Flyer gebeuren; BlueBiz
( https://www.klm.com/travel/nl_nl/business/bluebiz_/about/index.htm )

Mocht je / mochten jullie geen gebruik van maken van BLUEBIZ (het is alleen voor bedrijven/organisaties) dan kun je toch nog wat extra's doen voor de wereld zonder dat het je/jullie als bedrijf geld kost en zonder dat het je Frequent Flyer Miles kost...... ; bij het boeken van reizen het BlueBiz nummer van Stichting Oud in Afrika opgeven.

ze willen op die manier een ticket sparen voor één van hun partners om naar Nederland te komen voor cursus en training.

Het BlueBiz nummer van Stichting Oud in Afrika is; NL323175

Alvast bedankt......

p.s. Ben je geen frequente reiziger (meer) stuur deze informatie dan gerust door .... !

Echte transparantie .....

2010-11-20T21:19:00.002+01:00

Echte transparantie…

Schreeuw om cultuur...

2010-11-20T15:17:00.002+01:00

Schreeuw om cultuur……

Post uit Malawi ....(7)

2010-11-19T17:05:00.001+01:00

Bambo Maluwa,

Pa en ma Maluwa ken ik al jaren. Hun zoon George was jaren lang onze kok. Hun dochter Josephine is al jarenlang 'lid' van Home Based Care. Ik herinner me dat ik haar, terugkomend van ruim twee maanden vakantie, vond in haar vervallen hut. Alleen, ontgoocheld, bedroefd . Haar man, haar zus en haar jongste kind had ze tijdens mijn afwezigheid moeten begraven. Waarom was ik zo lang weg gebleven? Haar huis was behekst en daar kon ze niet langer in blijven wonen..

Vorig jaar werd haar zus Maima ziek. Het ziekenhuis wist er geen raad mee en stuurde haar door. Tot drie keer toe werd ze doorgestuurd, tot dat ze in Mulanje in handen viel van een Amerikaanse arts, die baarmoederhals kanker constateerde . Ze werd geopereerd , maar beter werd ze niet. Twaalf keer is ze terug geweest naar Mulanje en telkens kreeg ze meer en zwaardere pijnstillers. Vorige maand kreeg ze te horen dat een tweede operatie nodig was. Maar dat wilde ze niet. Liever dood dan nog een keer geopereerd worden. Ze had genoeg van al die ellende. Het heeft me veel overredingskracht gekost om haar te overtuigen, dat haar vier kinderen haar niet konden missen en dat er geen andere uitweg was. Twee weken geleden is ze naar het ziekenhuis gebracht, waar ze dan toch weer geopereerd is. Hopelijk met meer succes dan vorig jaar.

Dan vertelt de vader van George me hoe hij in paniek raakte, toen zijn vrouw midden in het veld haar hak uit haar hand liet vallen en in elkaar zakte. “Ik vroeg haar wat er aan de hand was, maar ze hoorde me niet meer. Ze zei niks meer tegen me. Ik begreep er niks van. We hadden nog nooit ruzie gehad “

Een paar kinderen waarschuwden Josephine en een paar uur later lag Moeder Maluwa half verlamd in het ziekenhuis.” We dachten dat ze reumathiek had, maar het bleek hoge bloeddruk te zijn. ” Na tien dagen ziekenhuis was ze terug in haar dorp, waar ze liefdevol verzorgd werd.” Fysiotherapie heeft ze nodig” had de dokter gezegd, maar daar bleef het dan ook bij. Een paar dagen later stierf Mama Maluwa.

De begrafenis was een emotionele gebeurtenis. Er werd gehuild, gejammerd, geschreeuwd van 'Jij God, Jij dood, waarom?'
Ik vroeg aan George: ”Waar is je vader?”
“Kom mee” zei George. Hij bracht me naar een klein rommelhokje, waar de oude man zich verstopt had. Ik kroop naar binnen en ging op een versleten oude maїszak naast hem zitten. Ik condoleerde hem en hij begon te huilen . “Huil maar” zei ik. Toen hij uitgehuild was, vroeg ik hem hoelang hij en zijn vrouw samen hadden mogen zijn. Toen begon hij te vertellen. Hij was geboren in 1924 en zijn vrouw in 1927. Ze waren getrouwd in 1945. Hij vertelde over zijn elf kinderen, waarvan er maar twee gestorven waren, over zijn moeilijke jaren in Zimbabwe, over zijn groententuinen en water problemen in Chiradzulu, over de onmogelijkheid om zijn kinderen naar school te sturen. Toen ik hem feliciteerde met het feit dat hij 65 jaar samen had mogen zijn met zijn vrouw keek hij me aan en zei: ”Ja… je hebt gelijk, maar hoe ouder ik word, hoe slechter ik haar kan missen”.

Na een zeer druk bezochte begrafenis, ben ik gisteren nog even naar hem toe gegaan. Hij was verzoend met het feit dat zijn vrouw er niet meer was en vroeg me om gauw terug te komen.

Henk van Heck.

Breien voor Botswana.....

2010-11-19T09:04:00.001+01:00

Jarenlang hing er bij mijn bureau een cartoon 'Breien voor Botswana' waarin ene Henk gebeld werd met de vraag of de actie een succes was. Henk overzag het dorp in Botswana onder de brandende zon en sprak zijn twijfel uit.
Zo ongeveer herinner ik me de cartoon die ik al weer een tijd geleden heb weg gegooid.

Ik moest er aan denken nu de discussie is opgelaaid over 'mutsjes voor India' van Save the Children.
Op zich snap ik de drukte wel een beetje maar ik werd er zelf pas een beetje druk van toen ik vanochtend de ingezonden brief van Holke Wierema - directeur Save the Children - in Trouw las.

Holke schrijft daarin;

"We bieden mensen in Nederland de kans om op een eenvoudige manier betrokkenheid te tonen. .... Als dames van 85 naar ons kantoor komen om mutsjes af te geven, zijn we daarin goed geslaagd."

Als organisaties als Save the Children zich meer zouden concentreren op hun oorspronkelijke kerntaak, deze goed uitvoeren daarover helder communiceren moet het mogelijk zijn om mensen bij dat werk te betrekken. Hoe minder tijd, energie en geld ze stoppen in het op een 'eenvoudige manier betrokkenheid' laten tonen hoe beter. Want het versimpelen van 'zware boodschappen' heeft inmiddels toch wel zo'n beetje haar laagste niveau bereikt lijkt mij.

De reden is simpel; de actie gaat een eigen leven leiden en mensen denken dat ze met hun gebrei echt iets veranderen, dan wel een echte zinvolle bijdrage hebben geleverd.
De gedachte dat de actie 'aandacht vraagt voor kindersterfte in India' en de campagne '...is een originele manier om een zwaar onderwerp, kindersterfte over het voetlicht te brengen...' zoals Holke schrijft is natuurlijk kletskoek.

Van de website BreivoorIndia (week 3);

“Vanaf het eerste moment dat ik over de campagne had gelezen was ik enthousiast. Het is zo’n praktische en doeltreffende actie”. Wat Hendrika het meeste aanspreekt aan de campagne is dat het mensen in staat stelt om met weinig middelen, veel voor elkaar te krijgen. Het breien van een mutsje is zo simpel en het maakt voor pasgeboren baby’s een enorm verschil. Het is de meest gemakkelijke manier om een kinderleven te redden.

Uurtje breien en een paar Euro (in het Dagblad voor Huizen lezen we over korting op de aanschaf van breiwol voor deze actie..) en we kunnen weer met een gerust hart naar bed.

En morgen gewoon weer verder 'mutsen' over de rollator die uit het zorgpakket gaat.

De beste.....

2010-11-15T21:33:00.004+01:00

De beste ...

Ethiopa's future....

2010-11-15T20:29:00.001+01:00

Ethiopa's future...., originally uploaded by VanStokkom.

Lagalomi

2010-11-15T19:27:00.001+01:00

Lagalomi, originally uploaded by VanStokkom.

Watchman at Guder Primary School

2010-11-15T19:26:00.001+01:00

Watchman at Guder Primary School, originally uploaded by VanStokkom.

Old and supported by OPA

2010-11-15T19:24:00.001+01:00

Old and supported by OPA, originally uploaded by VanStokkom.

OPA Karro

2010-11-15T09:36:00.001+01:00

OPA Karro, originally uploaded by VanStokkom.

Karro clinic Maternity Room

2010-11-14T13:21:00.001+01:00

Karro clinic Maternity Room, originally uploaded by VanStokkom.

Old but not forgotten...

2010-11-14T13:13:00.001+01:00

Old but not forgotten..., originally uploaded by VanStokkom.

Kindergarten Sommaroo

2010-11-14T13:12:00.001+01:00

Kindergarten Sommaroo, originally uploaded by VanStokkom.

Lagalomi

2010-11-14T13:10:00.001+01:00

Lagalomi, originally uploaded by VanStokkom.

Cause marketing....

2010-10-21T11:35:00.001+02:00

Kreeg een folder voor Goede Doel bedels ('vanuit het hart' ...).
Kwam binnen via Ouderenfonds > 'Vergeet Ze Niet' bedel hebben we het hier over.
Te koop bij 600 juweliers in Nederland.

En met een goede steunbetuiging zoals hierboven is te zien.

Zo'n ding kost Eur 42,-- en een tientje gaat naar het betreffende doel.
Cause marketing.... ik vind het zelden 'kies' omdat het goede doel toch een bijproduct is en blijft.
Maar lees hier wat anderen er van vinden
(vooral de bijdrage van Lucy Bernholz waar je naar door kunt linken).

Als het in deze sector ook 'het enige dat telt is geld' gaat worden.....

Social impact bonds - why they will not work...

2010-10-11T12:42:00.002+02:00

Social impact bonds – why they will not work

Post from One Acre Fund... (4)

2010-10-01T16:15:00.000+02:00

'From the beginning of August until the middle of September, Kenya’s farmers harvest their maize. During this busy time, One Acre Fund’s farmers can be found in the fields with their group members and their families. Children are holiday from school in August, which means they can help shuck maize. It is a happy, social time, when our families come together to celebrate a bumper crop and a better future.'

Read more here.

Post uit Malawi ....(6)

2010-10-01T16:09:00.001+02:00

Onze dove leerlingen zijn nog op vakantie en daarom ben ik wat vaker in de omliggende dorpen te vinden. De mensen maken zich nu al zorgen over de prijs van kunstmest, die voor de meesten onbetaalbaar gaat worden En zonder kunstmest kunnen ze een beetje kans op een beetje oogst wel vergeten...Ik weet wel dat het westen tegen het gebruik van kunstmest is, maar wat is het alternatief? Compost? Waarvan? Van die twee geiten en drie kippen? Van etensresten? Als je in dit dichtbevolkte deel van Malawi geen kunstmest kunt gebruiken, heb je geen oogst al regent het nog zo hard.

Met mij gaat het verder wel goed. We hebben wel meer problemen dan oplossingen maar daar raken we aan gewend. Gisteren zat er hier nog een blinde man op de stoep. Hij kwam van Choda village. Dat is 25 km hier vandaan. Hij huilde van ellende. Had al dagen niet gegeten. Ik gaf hem 300 kwacha. en zijn tranen drogend zocht hij dankbaar zijn weg terug naar huis. Althans dat dacht ik. Twee uur later lag hij laveloos hier op de stoep. Zo zat als een tempelier. Of ik nog meer geld voor hem had?

Nu zit er een man op de stoep met een brief van het ziekenhuis. Mr. Magreta van Lopa Village. Hij ziet er beroerd uit. Hij is seropositief. Zijn vrouw en kinderen ook. De brief maakt duidelijk dat men X-ray`s van zijn longen wil maken ,omdat hij mogelijk lijdt aan TBC. Daar moet dan eerst 1000 kwacha voor betaald worden, voordat men iets kan doen. Wat doe je dan? Een briefje schrijven dat dat betaald zal worden. Mr. Magreta ligt morgen gegarandeerd in de TB afdeling van het ziekenhuis. Wie gaat er voor hem zorgen?

Afgelopen zondag kreeg ik het verzoek om te gaan kijken wat er met de dochter van Mayi Bakili aan de hand was. Ze doet zo vreemd. Ik vond haar in Mataka Village . Een jonge meid van een jaar of twintig, samen met haar stokoude grootmoeder. Zij had een arm in het verband en een grote pleister op haar hoofd . Wat is er gebeurd? Wel ,ze hadden nog een zak maïs in de hut Die ene zak maïs had Dorine als een leeuwin proberen te verdedigen , toen twee gemaskerde dieven de maïs probeerden te stelen. Ze had de strijd verloren. Behoorlijk toegetakeld en volslagen gedesillusioneerd was ze huilend van ellende achter gebleven zonder maïs. Ze wilde dood. Ze was bang . Ze had geen zin meer om verder te leven. Ik realiseerde me hoe belangrijk maïs voor deze mensen is. Ze wist ook zeker dat de twee gemaskerde mannen familieleden waren. Ze was opstandig. Maar moet ze nou in Zomba naar een psychiatrische inrichting? Ik heb haar gezegd dat ik haar een dappere meid vond en heb de rekening van het ziekenhuis betaald, maar of daarmee de zaak opgelost is ?

Onze scholen voor dove kinderen zijn ook niet helemaal zonder problemen. Zo kreeg ik te horen dat in Mua maar een handpomp een beetje water geeft en de twee andere pompen helemaal droog staan. Oud en versleten. Bovendien is er geen maïs.

In Mountain View kan geen maïs gemalen worden want de motor van de maïsmolen heeft het begeven. Bovendien is de auto in de garage wachtend op nieuwe banden. In Mary View zijn alleen maar 120 louvres gestolen en tijdens het afscheidsfeest van zestien schoolverlaters viel de stroom uit en zaten we met een zaal vol feestvierende kinderen, leerkrachten, verzorgend personeel en genodigden in het donker en realiseerde ik me weer eens dat een doof kind in het donker doof blind is en er van toespraken ,zelfs in gebarentaal en andere festiviteiten bij het schaarse licht van een paar kaarsjes niet veel terecht komt. Maar we blijven lachen en we houden de moed er in . Hopelijk doen jullie dat ook.

Alle goeds.
Henk/Wladimir.

Nieuwsbrief...

2010-09-29T09:08:00.001+02:00

Volgens mijn e-mail systeem heb ik duizenden nieuwbrieven ontvangen de laatste jaren. Sinds begin dit jaar (alleen per e-mail) al zo'n 350 stuks. En dan is het goed te weten dat ik sinds begin dit jaar mijn informatie 'overload' probeer te temperen door het opzeggen van die nieuwsbrieven.

Heb er nog eens even snel naar gekeken.
Een greep uit de inhoud van de laatste e-mail nieuwsbrieven die ik ontving (willekeurige greep !):

Meer informatie over aanscherping beloningsbeleid (www.afm.nl/beloningsbeleid), hoort eigenlijk niet in het rijtje thuis > AFM nieuwsbrief......
Het Goede Doelen Golf toernooi op vrijdag 8 oktober 2010.
Huiskamerconcerten Alkmaar op zondag 10 oktober 2010.
1,5 miljoen Nederlanders eten alleen/Maak kans op kookboek/betrokken ouders/Prijs voorjaarverslag.
Radio 538 zet zich in om meer oorlogskinderen te helpen / beste onderzoekers zijn kinderen zelf / 500 hardlopers/sponsor in de spotlight / Den Haag haalt € 568.088 op.
Duurzame energiedagen, hoort niet in dit rijtje > uit de nieuwsbrief van Volvo...
Vreemdelingenkinderen in Nederland bijzonder slecht af / kindermishandeling.
Zinvolle stages in ontwikkelingslanden / nu ook op Facebook en LinkedIn.
Portretten uit Benin.
Hoera -- sleept 2 nominaties in de wacht voor de transparantprijs.

In geen van de nieuwsbrieven staat een overzicht of beschrijving van resultaten die behaald, of nagestreefd zijn, sinds de laatste nieuwsbrief.

Het gaat over de omschrijving van 'het probleem' en hoe u en ik daar aan kunnen bijdragen door geld te geven. Het gaat om leuke dingen die uiteindelijk ten doel hebben dat wij geld gaan overmaken en het gaat over successen in fondsenwerving en gerelateerde zaken......

Iedereen noemt die marketing rommel nog steeds 'Nieuwsbrief', dat is toch ook onbegrijpelijk ?