Wat doen jullie nou eigenlijk....?

Op vakantie kom je wel eens iemand tegen, maar ook mensen die je zijdelings kent en al of niet in je vakgebied werkzaam zijn en die dan vragen; "wat doen jullie nou eigenlijk?". Gisteravond schreef ik het even snel en in grote lijnen op voor een aantal vakbroeders die ik donderdag ga ontmoeten;

Sinds 1993 zijn we betrokken bij geven en sociaal verantwoord investeren, onder andere via microkredieten. Voor Salomon Smith Barney bijvoorbeeld een start gemaakt (eind jaren negentig van de vorige eeuw…) met het betrekken van NL pensioenfondsen bij ‘Socially Responsible Investing’ – SRI.
Sinds 1995 voor een aantal opdrachtgevers actief.
De bekendste opdrachtgever (vanaf 1995) is Stichting Liberty.
Vanaf 2001 zijn we ook direct voor of namens opdrachtgevers actief in met name oostelijk en zuidelijk Afrika.
Onder 'indirect actief' scharen we het (mede-)financieren van Nederlandse organisaties en hun partners daar.
Onder 'direct actief' valt het direct (mede-)financieren van een organisatie daar.

De hoofdthema’s (beleid) zijn; gezondheidszorg, onderwijs en durfkapitaal.
De landen - naast Nederland (ouderenzorg en zorg voor mensen met een functiebeperking) - waar we met name actief zijn in Afrika zijn (groen is hierna een link naar een webpagina);
Ethiopië, Kenia, Oeganda, Tanzania, Malawi, Zimbabwe & Zuid Afrika.

De werkwijze en aanpak is in beginsel volgens de methodiek van een Request for Proposal (RFP).
Dus hoewel we soms aanvragen in de bus vinden of aanvragers naar ons worden doorverwezen, zoeken wij partijen op waarvan we denken dat hun aanpak en werkwijze passen bij die van onze opdrachtgevers EN hun (beoogde) portefeuille (‘matchmaking’) en nodigen hen uit een aanvraag in te dienen.

Van belang bij onze aanpak is ook het feit dat we de aanvrager belangrijker vinden dan de aanvraag en niet geloven in 'projecten'. De denklijn daarbij is niet zo gecompliceerd;
Iedere tweedejaars HBO student (daar en hier) kan een projectaanvraag schrijven die door de meeste Partos en Partin leden als goed beoordeeld zal worden.
Maar kan die tweedejaars student dat ‘project’ ook uitvoeren ?
Er is al tientallen jaren een cultuur van 'projectaanvragen'.
Maar het gaat niet om projecten. Het gaat om mensen, of om natuur of milieu, of welk onderwerp dan ook en het gaat om organisaties die daar verstand van hebben.
Zo niet, dan moet je ze niet steunen. Ga dus niet alles op projectniveau dubbel doen, maar beoordeel de aanvragende organisatie.
Toch worden steeds maar weer die projectaanvragen beoordeeld en te vaak worden de aanvragers slechts 'en passant' meegenomen in die beoordeling.
Erger nog; de verslaglegging/rapportage - ook financieel - wordt ook slechts op projectniveau bekeken, in plaats van naar het totaalplaatje van de uitvoerende organisatie te kijken.

Als (mede-)financier betaal je mee aan de uitvoering van alle activiteiten van de aanvrager ( zie ook > http://goo.gl/YGNiw ).
We kijken naar een en ander als een klassieke investeerder, meer inkoper dan venture capitalist/philanthropist (impact investor etc.) ……. ( zie > http://goo.gl/auUZG )

In de uitvoering werken we (ook?) anders dan velen; wij beslissen niets. Het bestuur / de opdrachtgever beslist. Vervolgens hangt het van de omvang en de moeilijkheidsgraad van een ander af of wij samen met een gedelegeerd bestuurslid de contacten onderhouden (inclusief controles) of dat uitbesteden. Projectbezoek vooraf vinden we belangrijker dan achteraf. Onze voorkeur gaat uit naar vooraf en tijdens. Zo mogelijk laat of onaangekondigd (‘mystery shopper’ effect).

Hoe we tegen 'impact' aankijken? Daar staat hier iets over > http://goo.gl/fWDYQ ....